Vrouwkje Tuinman. Lezen
Op een willekeurig moment ben ik zo’n zes boeken aan het lezen. Er zit er een in de tas die mee de trein in gaat, er ligt er een naast de bank, eentje bij mijn geliefde, een in de keuken. De mix bestaat doorgaans uit een roman, een biografie, een dichtbundel en drie non-fictieboeken. Af en toe schiet er een thriller tussendoor. Op vakantie neem ik meestal alleen fictie mee. Maar als ik aan het schrijven ben, vermijd ik romans juist. Op de een of andere manier raakt mijn hoofd leeg, helder en open voor ideeën als ik non-fictie tot me neem.
De boeken die ik momenteel lees:
1. Roland Barthes: Camera Lucida. Vorige week las ik Barthes’ dagboek over de periode na de dood van zijn moeder. Nu het laatste boek dat hij schreef voor zijn eigen dood. Het gaat over fotografie en het beeld dat we van onszelf willen overbrengen.
2. Het afgelopen jaar heb ik uit persoonlijke interesse en voor een project waar ik aan werk, Wunderkammer, veel gelezen van en over Sigmund Freud. Een naam die ik daarin vaak tegenkwam is Lou Salomé, geliefde van beroemde mannen als Rilke, en vertrouwenspersoon en vakgenoot van Freud. In een antiquariaat in het Belgische Damme vond ik gisteren de biografie van H.F. Peters. Na het tikken van deze blog ga ik erin verder.
3. Een vriend die erg graag kookt en eet leende me vorig jaar Anthony Bordains Kitchen Confidential. Een krap jaar later was ik in Oxford, had ik te weinig leesvoer bij me voor de terugweg naar huis, en zag ik Kitchen Confidential liggen bij een ramsj-boekhandel. Sindsdien lees ik er af en toe een stukje in. Het is een hilarisch verslag achter de schermen van het restaurantwezen. Het leenexemplaar heb ik inmiddels, bij een etentje, teruggegeven.
4. Michael Chabon: Maps and legends. Dit boek gaat over lezen en schrijven. Dat is een onderwerp waar ik veel over lees, ook omdat ik erover lesgeef. Op de een of andere manier lukt het me nog niet om in dit boek te komen, terwijl ik toch bijna op de helft ben. Uit principe lees ik echter alles waaraan ik begin uit, en dat heeft al eerder tot verrassingen geleid, dus wie weet.
5. De eerste gedichten in Overwoekerd van Tsead Bruinja leken over mijzelf te gaan. Er staat een spade op de omslag en de dood is voortdurend dichtbij in deze bundel. Dat is de reden dat hij me raakt (ik ben de laatste anderhalf jaar erg gepreoccupeerd met de dood) en de reden dat ik nog niet verder heb gelezen (ik ben nog niet klaar met wat ik er zelf over wil schrijven).
Enkele van de boeken die klaar liggen:
1. De nieuwe Brett Easton Ellis, De figuranten.
2. De autobiografie van Stephen Spender, Binnenwereld.
Naast dit alles lees ik elke week Donald Duck.
