Chris Coolsma. Lamento in a

Vorige week stierf de jonge schoondochter van een vriend. Gewoonlijk had ik volstaan met een mededeling van medeleven, maar door recent verlies stonden al mijn poriën open voor voelen van verdriet. Dit gedicht schreef zichzelf op een vroege, kille ochtend in nat Amsterdam. Fleur krijgt zo ook op internet haar grafmonument. Ik heb haar nooit gekend.

Naakt en aanrandbaar zijn wij gemaakt
Water met te zachte zak daarom geblazen
Te weerloos tegen het razen van de nacht

Smart in traanzakjes wachtend
Op uitbraak smachtend naar aandacht
Van onze anderen, de onzen, de anderen

Armen: pak vast en houd staande
Sta vast want alleen de pracht
Van lief, liefde, liefste, het liefste

Alleen die kracht

Bookmark and Share

Comments are closed.