Melanie Grobler. Waterblommetjies

Waterblommetjies

 

Onder my gehekelde kombersie skuil ek in ‘n hoekie op die houtdek

besig om klein jong strandertjies wat ek vanoggend geoes het

 

af te dop vir ‘n middagslaai van roket en soet tamatietjie, olyfolie

en balsamiese asyn.  hoër op met die steil wal van die rivier groei

 

wilde vinkel en frambose.  kookboeke en veldgidse oor eetbare plante

wag jare reeds in stilte tussen geskrifte oor skulpe, seevoëls, fynbos

 

proteas en die sterre.  my eerste kennismaking met artisjokharte

knolseldery met rémoulade sous, Weisswurst en prosciutto, pissoins

 

glasies Veuve Clicqout Ponsardin by kafees in boomryke

boulevards, die gebombardeerde strate van Berlyn, flamenco dansers

 

in Buonos Aires, die wolf in haar Romeinse hok op Michealangelo

se heuwel.  die groot post-apartheid kulturele avontuur, intellektueel

 

sensueel, opwindend soos noedels wat Marco Polo van sy reis na Sjina

na Venesië gebring het.  ek klap verbeeldingryke melksnysels

 

tussen gemeelde vingerpunte, skuur die kastrol blink en loop

in die wind wat sy hand uitsteek om die pad na die ewigheid te beduie

 

hoe kan mens sonder wrok leef in ‘n wêreld deurtrek met onreg en geweld

of leef sonder geluk in ‘n landskap oorlaai met fisantgeluide teen sononder.

 

 

© Melanie Grobler. Mei 2011

 

Bookmark and Share

Comments are closed.