Delphine Lecompte. Vrolijk tegen beter weten in, e.a. gedichten

Vrolijk tegen beter weten in

 

Het is niet altijd gemakkelijk

Vrolijk te zijn

Op het huwelijksfeest van mijn nicht

Ze vertrouwt me toe dat ze haar maandstonden heeft

Haar kleed is bleker dan de zelfgemaakte mayonaise

De loodgieter van mijn grootmoeder propt een inktvisring

In het rechteroor van een knikkebollende schepen.

 

Het is de schepen van toerisme

Hij zat vroeger naast mij

Ik mocht soms zijn breuken kopiëren

Zijn vader was een bullebak

Maar hij had er geen last van

Want zijn vader was een bullebak in een ander continent.

 

Zijn moeder was een hardvochtig serpent

Daar heeft hij onder geleden

Meer dan je denkt

Ik schud hem wakker

Hij denkt even dat ik zijn thuisverpleegster ben.

 

Mijn nicht is gezond

Gezonder dan haar bruidegom

Die verziekte oogbindvliezen heeft

En een neiging zijn stoelgang te beschrijven

Aan spichtige wildvreemden en vlezige parochianen

Wanneer hij aanschuift om confituurtaartjes te kopen.

 

De schepen neemt mijn te droge hand

We wandelen op het frustrerende zand

De mulheid is frustrerend

Mijn handen zijn droog omdat ik ze te vaak was

‘Ik kan veranderen,’ prevelt de schepen moedeloos

Wanneer hij mij als klasgenoot herkent

Krijgt hij de slappe lach.

 

 

Opgeruimd staat ontmoedigend kil

 

Na de woningbrand ben ik niet veranderd

Niet van muze

Niet van dieet

Niet van kledingsstijl

Ik verdraag geen dak meer boven mijn hoofd

Wanneer het regent schuil ik in de wachtzaal van mijn dermatoloog.

 

Mijn huid is ziek geboren

Daar kan mijn dermatoloog niets aan doen

Hij is nauwelijks vaderlijker dan mijn vader

Ik mis mijn vader

Nu hij geen calvados meer drinkt

Belt hij mij nooit meer op

Om me te vragen waarom ik mijzelf uithonger.

 

Ik eet yoghurt staand

Naast de gevulde vogelkooi van de oude kruisboogschutter

De vogelkooi is gevuld met een kanarie en zijn zeven reflecties

De oude kruisboogschutter denkt

Dat zijn kanarie denkt dat hij een harem heeft.

 

Mijn vader belt mij op

Om me te vragen waarom zijn derde vrouw zichzelf uithongert

Alsof ik de code kan kraken van elke zichzelf kastijdende feeks

Nee, ze is geen feeks

Na de woningbrand heeft ze vier kookpotten voor me gekocht

En dat was niet alles.

 

Het regent en de polygame kanarie zingt

Ik kan het niet ontcijferen

Maar ik neem er geen aanstoot aan

‘De lijdensweg is bijna voorbij,’ beweert een lijzige schaatser op de TV

Hij spreekt natuurlijk over de zijne.

 

Wanneer de oude kruisboogschutter binnenkomt

Verstommen schaatser en kanarie gelijktijdig

Ik vraag: ‘Waar was je toen ik zelfhatend in mijn yoghurt zwolg?’

Hij draait zich zuchtend om

Op zijn rug heeft iemand een reclamesticker van een rupsbandenbedrijf geplakt.

 

 

Een lang gedicht dat niet over hoogtevrees gaat

 

Ik wil niet over mijn moeder schrijven

Ze is gewoon een vrouw

Die is bevallen in een motelkamer

Een Mexicaanse gitarist heeft de navelstreng doorgeknipt

Mijn vader stond in de afdeling droge voeding

Te twijfelen tussen rijst en alfabetspaghetti.

 

Toen hij terugkwam met macaroni

Was ik twee vergevensgezinde ogen in een paardendeken

De Mexicaanse gitarist was reeds vertrokken

Met de streng in een bokaal reuzenpickles

Bestaat die streng nog?

En heeft hij die pickles helemaal alleen opgegeten

Of gedeeld met zijn blinde neefje?

 

Dit moest een kort gedicht worden

1 geniale strofe over hoogtevrees

Of desnoods over de oude kruisboogschutter

Die foto’s trekt van loze duiveneieren

Maar het mocht niet zijn.

 

Mijn moeder is een vrouw

Die drie keer is bevallen

De eerste keer met een Mexicaanse gitarist

De tweede keer met een lusteloze vroedvrouw

Die zes weken daarvoor nog taxichauffeur was

En de laatste keer met haar broer in een zwembad.

 

Ik heb mijn moeder nog nooit gevraagd

Welke bevalling het meest gezapig was

Ik zou het nu kunnen vragen

We zitten vast in de dienstlift van het mortuarium

Een geschiktere plek kan ik niet verzinnen

Mijn neus bloedt en ik vraag: ‘Heb je een zakdoek voor mij?’

 

 

De oude kruisboogschutter zal mij nooit langer dan een dag aan mijzelf overlaten

 

Vandaag heeft de oude kruisboogschutter een afspraak

Om 17u stipt

Met een ex-militair die diamantair is geworden

Niets is mysterieus

De locatie is ongevaarlijk.

 

Ik zal in kleermakerszit op hem wachten

In mijn handen een bijbel

Om eendagsvliegen weg te wuiven

Dan zal ik worden opgebeld

Ik zal opnemen

Een vlieg landt in mijn linkerooghoek

En versmoort in mijn slaapkorst.

 

Het zal mijn vader zijn

Hij zal vragen hoe het met de oude kruisboogschutter gaat

Ik zal hem wijsmaken dat hij een spinnewiel aan het herstellen is

In het tuinhuisje van zijn ergerlijk efficiënte dochter

Maar dat was gisteren.

 

Na het succesvolle herstel van haar spinnewiel

Heeft de kruisboogschutter nog een siertegel opgehangen

En een balalaika waar de barbier van Stalin op heeft gespeeld

Tijdens het huwelijksfeest van zijn jongste zus

Op de tegel zweeft een te geel kaasblokje in het ijle

Net iets dichter bij de gedetailleerde vos dan bij de streperige vogel.

 

Ik zal vragen aan mijn vader

Hoe het met zijn tanden gaat

‘Mijn tanden?!’ zal hij geamuseerd uitroepen

‘Wel ja, je bent donderdag toch naar de tandarts geweest,’ zal ik kregelig repliceren

Hij zal het tandartsbezoek ontkennen

En een kwetsend afschepend afscheid nemen.

 

De eendagsvliegen zullen allemaal sterven

In kleermakerszit zal ik er bedrieglijk sereen uitzien

De oude kruisboogschutter zal binnenkomen

En vertellen dat de diamantair halfblind is geworden

Ik zal vragen: ‘Welk oog?’

Hij zal antwoorden: ‘Beide ogen een kwart.’

 

© Delphine Lecompte. Mei 2011

 

 

Bio: Mijn naam is Delphine Lecompte, ik ben 33 jaar en woon in Brugge. Mijn eerste dichtbundel De Dieren in Mij werd bekroond met de Buddingh’-prijs 2010 en met de prijs voor de letterkunde 2011 van de provincie West-Vlaanderen. Mijn tweede bundel heet Verzonnen Prooi. Ik schrijf iedere dag, alles moet wijken voor het schrijven. Soms vergeet ik te eten en te kuisen. Mijn ruiten zijn vuil. Ik ben hopeloos verknocht aan een oude kruisboogschutter. Hij zorgt goed voor mij, hij koopt platte kaas en sponzen voor mij.

Bookmark and Share

Comments are closed.