Sydda Essop. engel

engel

 

1

 

ek onthou vaagweg in ‘n droom:

in die laatmiddagson ; bruin vingers tussen knoffelhuisies

en groen gemmer lote

begrawe in growwe bruin grond

‘n lang tyd gelede

het ek die stemmige gees van my ouma ontdek

 

elke dag het sy ritualisties bruin hande tussen katoenrolle

en materiaal van suiwer sy begrawe

en goedsmoeds, in ‘n spieël, haar nuutste besending kerkhoede

aan die Christenvroue vertoon

 

in die vroeë nag het sy haar tenger, trae liggaam langs my neergegooi

tussen twee wit lakens; haar liggaam die reuk van sitroengras

en weemoedig na my oupa geluister:

van vêraf stories van vergete lande;

van bruin mense onder die druk van die Britse ryk

en die woelinge van Strijdom en sy trawante

 

in die laat donker nag het sy my drome oorhaal

‘n genie in ‘n bottel het sy my onbeskaamd met haar toorkuns op die mat gevoer

na vêraf lande

van vergete fraai meisies in katoen landerye

 

 

2

 

in die vroeë oggend môre

het die vlam van haar kersie die huis besit

en ritmies het sy die swart kolestoof aangesteek

en die geeste onder die kerk vloer verdryf

 

verlate het sy haar lot aan God betuig, trane het gevloei:

vrylik oor dié wat sy agtergelaat het

verberg in haar gebed:

van brandarm meisies met bebloede vingers tussen katoen landerye

 

 

 

© Sydda Essop/ Mei 2011

Bookmark and Share

3 Kommentare op “Sydda Essop. engel”

  1. Lewies Botha :

    Wonderlik om ‘n nuwe gedig van jou te lees, Sydda.

  2. Sydda Essop :

    Dankie Lewies!

  3. Julayga Alfred :

    What a soulfull piece of work.