Roel Weerheijm. Bewolking is mijn dak

*

 

Bewolking is mijn dak. Ik woon

in ieder huis waarlangs ik loop.

Ik ben mijn eigen leider,

al heb ik niets te doen.

 

Mijn dag is een lus van herhalende beelden, tijd

is een pendule. Licht, donker, licht – daarbinnen

mensen. Zonder tijd, maar met een doel.

 

Tijd is mijn enige bezit.

Het stroomt als stroop terwijl ik

verhalen in de straten zoek.

 

Tijd staat als een standbeeld als ik

slaap in het park in de nacht.

 

Ik ben mijn eigen kompas,

al hoef ik nergens heen.

 

En: ik ben het omgekeerde van een mens,

geen doel, alleen maar

tijd dat

tikkend als een

telraam van mij wijkt.

 

Ik ben een lege plek, voor niemand hier.

Nergens ben ik thuis.

 

*

 

Ik ben vier en de knie van mijn moeder

redt mij van de verdrinkingsdood.

 

Het is of ik jou om een nieuw gezicht vraag

maar ik krijg geen nieuw gezicht. Ik duw

het mijne tegen je knie totdat het loslaat.

 

In de verjaardagskamer willen grote ogen mij verslinden

als golven tijdens springtij. Nagels schrapen

in mijn haar, klauwen aan mij vast, haken in mijn

trui en steken vragen onder mijn huid. Ze lachen

schel met zwarte veren, tongen krijsen mijn naam,

schreeuwend als een vonnis

 

maar zolang ik mijn gezicht tegen je knie druk

red ik mij van de verdrinkingsdood.

 

Als ik loslaat krijg ik taart en limonade

en teken ik een huis van rode lijnen,

een schuine schoorsteen.

Ik plaats harken waar jouw handen horen

en vandaag geef ik jou blauwe ogen

en mijn gezicht waar je normaal

een knie zou hebben.

 

©  Roel Weerheijm. Junie 2011

 

 

Roel Weerheijm werd in 1983 in Middelburg geboren. Hij woont en werkt thans in Utrecht. Roel is redacteur en interviewer van de Boekenkrant, en is ook werkzaam bij de literaire tijdschriften Kluger Hans en Meander. Hij publiceerde poëzie, korte verhalen, recensies en essays in onder meer Kluger Hans, Deus ex machina, Digther, Meander en Watermerk.

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Roel Weerheijm. Bewolking is mijn dak”

  1. Mooi Roel!