Bernard Odendaal. Twee nuwe gedigte

 

 Gala-toeskouer

            A postcard from the Volcano

 

Lig- en skaduhale snelskryf die wind-,

boom- en son-

onderons oor die Wallace

Stevens-verse op my skoot. ‘n Rilbont bal rol uit die hoek

van my oog tot teen

my been

en ek kyk op: mededingerslae van die swemmers laat skitter- en skadu-

rimpelinge agter hulle wat vergly

verglad, deursigtig stol – stille waters

                 

agtergrond waarteen kinderledemate ywerend-muterend kom ‘n reeks verdwene

hardloophoudings in die meters tot hier

digby

my

– “hallo Oom/jammer Oom/ bye Oom” – bal en al daarmee heen.

Die son

 

skuif ‘n aks in die trans,

onooglik glorieryk.

 

En ek lees weer, die beendere

in andermansgedig tot lewe,

“smeared with the gold of the opulent sun”.

 

Sintaktikus

 

Geesdriftig, skeel sintaksis maar ons woorde min

ons storm met ‘n horde rededele in

– tot -kus kom keur, die wat en hoe;

toeslaan met die Gideonsbende: sin.

 

 

Bookmark and Share

2 Kommentare op “Bernard Odendaal. Twee nuwe gedigte”

  1. Johann Lodewyk Marais :

    Dit is interessante taaleksperimente.

  2. Bernard Odendaal :

    Dankie, Johan.