Delphine Lecompte. Twee gedichten

 

Er was eens een gisteren

 

Gisteren bezocht mijn vader de eerste zoo

Terwijl mijn moeder mij een bad gaf

Omdat ik gisteren in mijn droom drie jaar was

Verbrandde ik mijn linkerpalm aan het strijkijzer

Van een kuisvrouw met een Russische voornaam.

 

Wakker herkende ik haar

De kuisvrouw ja

Haar man is visser

Zogezegd want altijd thuis

Niet eens bijgelovig.

 

Vandaag is gisteren onbetrouwbaar

In mijn droom was mijn moeder Jezus

Ze genas mij

Van blindheid en korsten

Ze gaf mij brood

Het was te licht.

 

Morgen word ik dik

Zo dik als de visser

Die altijd op de schoot zit

Van de kuisvrouw met de Russische voornaam

Ze is plat noch voornaam.

 

Zo dik is die visser gelukkig niet

Hij vangt bot

Wanneer hij knijpt in Olga’s borsten

Staat ze op

Om naar buiten te gaan

En mij tegen te komen.

 

 

Schuldig aan geloof

 

Twee weken geleden ben ik ongelovig opgestaan

De zonsopgang was nochtans de mooiste

Sinds de derde mooiste

Jij lag naast mij te dromen

Van en over dubbelzinnige voorzetsels

Ik schreef ZONSONDERGANG in blokletters op je voorhoofd

Maar nog bleef ik ongelovig.

 

Toen ik niet meer geloofde

Voelde ik mij schuldig tegenover god

Jij zat dagen naast mij

Zonder krant zag je er intelligenter uit

Ik las de horoscoop van mijn moeder luidop

Opdat het zou uitkomen

Verscheurde ik hemden en at lavendel.

 

De horoscoop van mijn moeder vervalt

Ze wordt groter en blijft heidens

Wanneer ik zes dagen goddeloos ben

Bezoek ik haar met een handdoek

Die functioneel en niet symbolisch is

De kleur is geel

Haar initialen S.D. in het rood.

 

Nu ik opnieuw gelovig ben

Voel ik mij schuldig tegenover mijn vader

Hij zit nachten op mijn vensterbank

Zonder gitaar ziet hij er onmenselijk uit

Ik lees zijn horoscoop zachtjes

Zodat hij niet weet hoeveel te verwachten.

 

© Delphine Lecompte. 2012 (Brugge)

Bookmark and Share

Comments are closed.