Alfred Schaffer. ‘n Mislesing van Spinvis se ‘Kom Terug’

 

 

Spinvis – ‘Kom Terug’

 

Gooi een steen naar de dag
Zo ver als je kunt
Spoel het zout van je huid
Doof het vuur
Volg het spoor dat er ligt
Zoek niet wat er nooit meer is
Was het zand uit je haar
Geef een naam aan ieder jaar
Drink de tranen op je hand
Zwijg er van
Erf de ogen van je kind
Kijk er door
Koester je geheime hart tot het eind

Reis ver, drink wijn, denk na
Lach hard, duik diep
Kom terug

Droom een boot in de zon
Geef hem zeilen en wind
Kus een droevige mond heel zacht
Voor de dag begint
Bewaar een steen in je tas
Uit het land waar je sliep
Waar je de wonden opliep
Waar een koninkrijk verging

Haal de parels uit de zee
Geef ze weg
Vecht met alles wat je hebt
Verlies het goed
Wacht dan tot het lichter wordt
Je hebt de tijd

Reis ver, drink wijn, denk na
Lach hard, duik diep
Kom terug

 

© Spinvis, van die album ‘Tot Ziens, Justine Keller’, 2011

  

Luister en kyk hier na die video: ‘Kom Terug’

 

 

Narkose

 

Die koffers in die gang die kaste leeg die vensters toe

ek wil nou niks meer hê nie. Hoe lank was ek weg

dae weke ‘n sekonde. Ek is lief vir jou dwaal soos

‘n mantra deur my kop die maan ‘n erfstuk

so naby ek kan met albei hande daaraan raak.

Drie hoera’s vir hierdie weersien, vir die sirkuswiel

vas langs die see ingeplant, die neonvrolikheid my teddiebeer

wat ek in die skiettent gewen het met net een probeerslag.

Ek het die diertjie warm gehou onder my baadjie, ‘n gryns

op sy gesig gestik – as ek hom sou oopsny

en watte uitpeul by die maag die rug die kop, sal hy aanhou

lag, stil en stug. Die nag het my ingehaal op pad terug

die lampe langs die kusweg soos ‘n string pêrels

‘n genadige gids, ‘n felle lyn elektriese lig.

 

 

 

Narcose

 

De koffers in de hal de kasten leeg de ramen dicht

ik heb geen wensen meer. Hoe lang was ik verdwenen

dagen weken een seconde. Ik hou van jou spookt als

een mantra door mijn hoofd de maan een erfstuk

zo nabij ik kan hem met mijn blote handen pakken.

Drie hoeraatjes voor dit weerzien voor het reuzenrad

pal naast de zee geplant, de neon vrolijkheid mijn knuffelbeer

die ik met één keer schieten in de schiettent won.

Ik hield het diertje warm onder mijn jas, een grijns

op zijn gezicht gestikt – zou ik hem opensnijden

watten puilden uit de buik de rug de kop dan bleef hij

lachen, stil en stug. De nacht haalde me in op weg terug

de lampen langs de kustweg als een snoer van parels

een genadige gids, een felle lijn elektrisch licht.

 

 

© Alfred Schaffer. Kaapstad, 2012

 

(Dankie weer aan Francois Smith vir sy voorstelle by my vertaling na Afrikaans. En dankie aan Erik de Jong van Spinvis vir sy bereidwilligheid om my sy songteks te stuur.)

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Alfred Schaffer. ‘n Mislesing van Spinvis se ‘Kom Terug’”

  1. Desmond :

    Ek’s mal hieroor. Skielik is dit ‘n reeks! Pragtige slot: “De nacht haalde me in op weg terug / de lampen langs de kustweg als een snoer van parels / een genadige gids, een felle lijn elektrisch licht.” Laat my dink aan iets wat Joni Mitchell moet sing… Maar miskien is dit maar net my mislesing van jou mislesing.