Delphine Lecompte. Ik lap de regels

Ik lap de regels

 

Ik lap de regels aan mijn laars

En knip het formulier

In acht ongelijke stukken

Omdat acht mijn lievelingsgetal was

Toen ik nog niet loog.

 

Ik prop de ongelijke stukken in mijn jaszak

En ga naar buiten

Waar ik hoop een kompaskenner tegen te komen

Omdat ik een vraag heb over richtingen

Meerdere vragen eerlijk gezegd.

 

De kapitein die ik vind

Ligt comateus op een slapende vrouw

Die een Indonesisch boemanmasker draagt

Ik maak haar wakker

Ze vraagt of ik haar toekomst wil voorspellen?

 

Ik voorspel dat ze een geniale zoon zal baren

Die iedere avond zonder walg haar stompjes zal liefkozen,

En iedere ochtend een ode aan haar nekvel zal schrijven

Ze snauwt: ‘Ik heb al een geniale zoon die mijn stompjes kust,

en limericks over mijn halsslagaders bedenkt,

waarzegster van het zevende knoopsgat!’

 

De kapitein is uit zijn coma ontwaakt

Dankzij de foute voorspelling van het baren

Hij is teleurgesteld wanneer hij verneemt dat het geen golven zijn

Ik vraag hem of hij mijn toekomst wil voorspellen

Hij voorspelt dat ik het noorden zal verliezen in 2015

‘Ik ben het al 15 jaar kwijt, waarzegger van mijn voeten!, roep ik niet.

 

© Delphine Lecompte, 2012

Bookmark and Share

Comments are closed.