Delphine Lecompte. De tuinhanden van onze moeder…

De tuinhanden van onze moeder laten haar eigen teugels vieren, maar houden de onze strak

 

De tuin is onvergeeflijk gemanipuleerd

De geschramde handen van mijn moeder slaan

Galmend mijn jongste zusje

Omdat ze geitenkaas heeft gestolen

Van een halfdove kaarsenmaker

Die de eindjes aan elkaar moet knopen.

 

Wanneer mijn moeder op een vermoedelijke

Merrie zit troost ik mijn zusje

Ze laat het toe

Na de haarwassing en de pannenkoeken

Betreden we de stinkende tuin.

 

Tussen de lavendel vinden we een actieheld

Die door een spin is ingepakt

We bevrijden de held van de draden

Mijn zusje weet hoe hij heet

Ze wilde vroeger zijn gave.

 

We plukken enkele bloemen

En fietsen met het boeket naar de kaarsenmaker

Mijn zusje biedt haar verontschuldigingen aan

De kaarsenmaker snauwt: ‘Toon liever je tieten, gans!’

Ze wil het doen maar ik hou haar tegen.

 

Terug in de tuin vinden we onverbaasd

Een tweede actieheld tussen de lavendel

Op zijn voorhoofd blinkt een schild

Ik raap de tweede held op

Mijn zusje kent zijn naam noch zijn gave.

 

Het schild wordt een kever

Die onceremonieus wegvliegt

En uren later het paard van onze moeder belaagt

De vermoedelijke merrie steigert

Maar onze moeder flirt in de kantine

Met een man die houdt van haar schrammen.

 

© Delphine Lecompte, 2012

Bookmark and Share

Comments are closed.