Delphine Lecompte. De zondares …

De zondares vindt de verkeerde verlossing in de generische grot

 

De zondares in de grot is maar een pyromaan

Ze draagt een kruisje

De linkerarm is korter dan de rechter

Het kwelt haar.

 

Meer dan de brandstichtingen

Ergert het de zondares

Dat juwelen nooit symmetrisch zijn

Niets is ooit evenwichtig

Haar gezicht nog het minst.

 

In de grot ruist water

Het klinkt onderbroken

Alsof het picknickobstakels moet overwinnen

De zondares eet zo proper mogelijk.

 

Wanneer een man de grot betreedt

Verstopt ze zich achter een formatie

Die op een steigerende neushoorn lijkt

Maar ze houdt het niet vol.

 

De zondares vraagt de vreemdeling of

Hij het weet, of het evolutionair mogelijk is:

Steigeren neushoorns in het wild?

De vreemdeling haalt zijn schouders op

En zegt streng dat de vraag onnozel is.

 

Het ruisen stopt

En in een nis verschijnt een gezicht

Het is het gezicht van de vreemdeling

In de spiegel ziet hij er wrokkig uit.

 

Dan confronteert hij mij

Met de brandstichting van zijn lievelingsboot

Ik ben bloot

Op het kruisje na

Mijn rechterhand verstopt mijn mond.

 

De vreemdeling beweert dat ik hopeloos

Scheef ben in mijn bovenhelft

Hij vingert mij

Mijn onderhelft klopt

Maar ik denk er niet aan

De twee helften in een schreeuw te verenigen.

 

© Delphine Lecompte, 2012

Bookmark and Share

Comments are closed.