Delphine Lecompte. Hoeveel kamelen ben ik waard?

Hoeveel kamelen ben ik waard?

 

Ik kan geen boete betreuren in de wittebroodstraat

Want de oude kruisboogschutter betaalt

Hij trakteert mij op voetbalsjaals in een gehucht

Dat roerig klinkt, roerig en Duits.

 

De avond valt

Nooit ordinair

Nauwelijks op ons

Wel op een fade luifel

Mijn moeder belt mij op

Met een mes vanuit een kleedhok.

 

Ze zegt dat ze zelfmoord wil plegen

Ze beweert: eerst met een mes

En daarna met een Romeins cijfer

Van een stationshorloge afgekraakt

Maar nu past ze zichzelf in een paarse BH.

 

De borsten van mijn moeder zijn inschikkelijk

Tien maanden voor mijn geboorte waren ze

Voor mijn vader bestemd

Hij was toen nog niet geïnteresseerd in snaren

Vijf dagen na mijn geboorte heeft hij zijn eerste gitaar gekocht.

 

De oude kruisboogschutter wil graag borsten enten

Mijn moeders tieten op mijn uilachtige borstkas

Hij zegt dat ik het woord ‘tieten’ niet mag uitspreken

Het is een mannenwoord, beweert hij

Van trotse metsersvaders en gefrustreerde kubistenzoons.

 

Na het telefoongesprek ogen de voortuinen hels

Overal dreigt lavendel

Mij terug te voeren

Naar die reis

Egypte met mijn moeder

Toen ze mij voor de grap wilde ruilen

Vond ik vier kamelen een belediging.

 

© Delphine Lecompte, 2012

Bookmark and Share

Comments are closed.