Delphine Lecompte. Weer bijen

Weer bijen

 

Opnieuw een gedicht over de bijensterfte

Die mijn surrogaatvader de das

Heeft omgedaan

Ik heb hem geholpen

Met de verbranding van zijn korven.

 

Zijn naam?

Wil ik niet prijsgeven

Het was een betere naam dan Arie

Maar minder decadent dan Dorian

Hij was 37 toen al zijn bijen omkwamen.

 

Mijn leeftijd?

Toen hij 37 was mocht ik

Nog niet alleen onder het prikkeldraad

In de duinen om bramen te plukken

Dus ging ik met mijn nicht.

 

Ik heb mijn nicht voorgesteld aan de imker

Hij werd verliefd

Zij ging akkoord met zijn plan

Om sinistere substituten de mond te snoeren

Met vergiftigde honingkoeken.

 

Hun gekonkelfoes was een splinter

In mijn milt, in mijn hart,

In mijn liesplooien vooral

Wat doet een misantropisch pseudoweeskind

Onder de lekkende radiator van afwijzing verdreven?!

 

Ik kon niets anders bedenken

Dan bijenmoord met een sproeier

Mijn surrogaatvader heeft mij nooit verdacht

Hij beschuldigde mijn nicht

Ze droeg de beschuldiging

Met een grootmoedigheid die laksheid was.

 

© Delphine Lecompte. 2012

Bookmark and Share

Comments are closed.