Delphine Lecompte. Met mijn dadaïstische vader in een aflossende nacht

Met mijn dadaïstische vader in een aflossende nacht

 

Met mijn zaklamp veroordeel ik

Een bidsprinkhaan tot monsterlijkheid

Mijn vader ligt naast mij

Meer dan de vervolger van mijn moeder

Is hij de enige dadaïst van Zuid-Afrika.

 

Ik doe het licht uit

En de bidsprinkhaan wordt een wiegeliedje

De dadaïst valt in slaap

Mijn ogen passen zich vlug aan

Maar te traag om hem te zien dromen.

 

Opnieuw wakker vraagt mijn vader

De zaklamp om zijn kloppende duim te bekijken

‘Slaap jij nu maar,’ zegt hij

‘Zul je braaf zijn wanneer ik droom

Over de verkrachtingen die ik onderga?’

Vraag ik maar hij antwoordt niet.

 

De dadaïst is ongerust

Wanneer ik droom

Dat ik stik in een splinter zoethout

Gehurkt achter een tropisch aquarium

Maakt hij me wakker

‘Je schreeuwde CLITORIS!’ beweert hij.

 

Ik bloos wanneer mijn vader niest

Hij zweet nadat ik ben teruggekeerd

Van de plaatselijke huiddokter

Ik smeer zalf op de duim van de dadaïst

Hij vraagt of de huiddokter nog altijd een hekel aan mij heeft?

 

De protserige ochtendzon penetreert de tent

We worden herleid tot extreme zwijgzaamheid

Mijn vader maakt een stomme collage

En ik sabbel op een pluchen konijn

Om opnieuw van mijn moeder te zijn.

 

 

© Delphine Lecompte. 2012

 

Bookmark and Share

Comments are closed.