Marlise Joubert. Herfs

 

herfs

 

vandag staan die wolke skeef

druppende kerswas oor die land

ek wil dit nie verlaat nie

 

in die tuin ‘n geveg tussen vinke

verwers met kwasse en lere poleer

my mure met die kleur van sand

 

niks hiervan wil ek opgee nie

 

hoe laat is die groot verlaat

en sal jy later in jou eensaamheid

alle gedagtes oor ons liefde prysgee

 

vandag vlam die bome herfs teen die berg

alle vensterrame staan oop in die lig

vir die vars vernis om droog te word

          

dit wil ek nie agterlaat nie

 

© marlise joubert/2013
Bookmark and Share

6 Kommentare op “Marlise Joubert. Herfs”

  1. Desmond :

    Mooi, Marlise. Eisj, herfs is wreed: herinner jou aan jou sterflikheid, maar gee jou die een dag na die ander wat so mooi is, dit is onmoontlik om te dink dat mens dit prys moet gee! Mens beleef dit asof dit alreeds ‘n slow motion herinnering is. Op dae soos Maandag en gister neurie ek altyd Springsteen vir myself:

    ‘I watched the sun as it rises and sets
    I watched the moon trace its arc with no regret
    My jacket ’round your shoulders, the falling leaves
    The wet grass on our backs as the autumn breeze drifts through the trees

    Walk away, walk away, walk away, walk away
    This is our kingdom of days

    Ons koninkryk wat uit perfekte herfsdae bestaan; ons koninkryk wat kortstondig is soos dae.

  2. Gisela Ullyatt :

    Inderdaad ‘n klank- en beeldryke gedig. Vol lig en herfs en alles wat ‘n gedig treffend maak.

  3. Marlise :

    Dankie Gisela & Desmond.
    “…the moon trace its arc with no regret” laat my toe om waffer rede ookal, dink aan Edith Piaf se “Non, Je Ne Regrette Rien” Ek moet die herfs met sy melankolie nou laat gaan with no regret!

  4. Gerhard van Heerden :

    Van hierdie gedig hou ek sommer baie. Dis so sagmenslik en eerlik. Pretensieloos. Ek hou veral van die wolke soos druppende kerswas oor die berge.

  5. Anne-Ghrett Erasmus :

    Dis regtig ‘n mooi gedig. Dankie Marlise.

  6. Melléta Louw :

    “ek moet die herfs met sy melankolie nou laat gaan with no regrets…” Dis nogeens poësie. Dankie Marlise