Tom Gouws. “hector-pietà”

 

 

 

 

 

 

 

 

hector-pietà

 

uit die marmerkolom van my spoegwit taal

probeer ek verleë vir die seun ‘n beeld boetseer             

willoos hang die hande wat die koeëls wou keer

die knie ongedwonge geknak so sag so onbrutaal

 

gewillig die lyf tot fetus getroos deur kartetsmetaal

in die lokasie van die omsingelde hart het vrees ingeskeur

daar draal blanko verse op die tong se dooimansdeur                            

hector se hortende asemhaal is die taal se noodsinjaal

 

hoe beitel ek ‘n beeld se voeë skoon met stylfiguur

hoe worstel ek die oortollige vuilwit geweterots wég

hoe monumentaal is ‘n kind met bloed en versfraktuur

 

die dood weet alle seuns word uithuisig op die duur

elk verinneweerde gedig is kollektiewe pyn se patentreg

skierlik staan ‘n volk totaal ter fusilade in saluutvuur

 

 (c) Tom Gouws (2013)

 

Bookmark and Share

4 Kommentare op “Tom Gouws. “hector-pietà””

  1. Gerard Scharn :

    Hier word ik stil van, een prachtig gedicht dat mij raakt!

  2. Johanni :

    ‘n Roerende sonnet uit die pen van ‘n meesterdigter.

  3. Susan Smith :

    Aangrypend.

  4. Renette Vosloo :

    aangrypend verruklik dat dit my hart aangryp en my tot nuutverle”e onthou dwing