Plekgedig 1: Melanie Grobler. Pringlebaai

Pringlebaai

 

Dis Sondagaand en ek meet die somer

aan die kwaak van paddas by die waterpoele

die rammel van eenbeen boodskappers

van weerlig deur die kranse

terwyl die winter se meetsnoere kom

in die hoogte van die stapel hout

 

by my voordeur

die kners van vuur in die kaggel

 

winter in die kusdorp het ’n skerpheid

wat in die nag geskets word

in die ysprikke van sterre bo ’n enkel boom

net soms word dit getemper

deur die onheilspellende roep van die uil

vroeg soggens as die dorpie

 

aan die laaste speen van slaap suig

kan mens die kras taal van die vreemde hadidas

deur die dak hoor skeur

want in die somer het hul ook gewei

op die wal van die rivier

waar slange lê en blaas.

Bookmark and Share

Comments are closed.