Melanie Grobler. Skemerland

Skemerland

 

My hart is in die laelands waar die wind

met stokke die krake die holtes van die dorp oopkrap

waar uitsigte so lank soos my oë en vingers

aandui waar die see iewers agter die waas

van land wat ons omhul wegstort

 

my hart is leë kamer

op die dakverdieping van die huis

wat smȏrens plek maak vir die veraf gedruis

van ’n verbeelde skemerland

iewers moet daar iemand wees

 

daar’s ’n klavier op die solder en ’n stel dromme

in die kelder en tussen hul onderskeie ritmes

ontvou my lyf, word dit wat lewe aan die roer gehou

smȏrens sing iemand ’n mis in die verbeelde skemerland

en die see lek eentonig onder die wind teen klippe en skuite

 

in hierdie lewe is daar net die eensaamheid van vlamme

hierdie werklikheid sal ophou bestaan die dag as ek vergaan.

 

© Melanie Grobler / 2013

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.