Hester Knibbe. Twee gedigte (Siciliaanse zangen; Ja)

Siciliaanse zangen

 

1

Die nacht waren de honden onrustig

voelden het onderaards grommen nog

door hun longen trekken, hun bek uit

rollen, de vurige tongen van de berg

brandden nog na op hun netvlies.

 

Wij lagen dichtbij, sliepen soms

even, de wereld leek vredig, nergens

een schot of de schreeuw van iemand

 

die valt in de diepte. Alleen die

honden bleven maar janken en brabbeltaal

klagen tegen het donker. Ondertussen

 

ging het tekeer in de lijven van zomaar

mensen ver weg die met naam en toenaam

stonden te snikken, misten, terug wilden

vinden, het onderhuids krimpen en scheuren

voelden, die grommende stilte.

 

 

2

Toen we de zwarte woestijn doortrokken

te midden van luidkeelse mensen

en de hemel in tuurden zagen we

 

niets. We kwamen langs naakte

geloogde staketsels die door de raven zelfs

werden gemeden. En toen we na veertig

 

kraters het hoofd boven de wolken uitstaken

de wereld waarin we gewoonlijk

 

wonen zoekraakte, veertig snapshots namen, rondom 

de stenen tafelen lazen en het geluid

verstomde, zagen we

 

hoe wankel we stonden

op sintels en as waarover klein leven

kroop dat nog de gloed van het vuur had.

                   

©Hester Knibbe

Uit: Archaïsch de dieren, voorjaar 2014

 

*

 

 

            Ja

 

 

Liefde, ja er zit altijd een lichaam aan vast

en dat maakt het en maakt het, maakt het

 

soms lastig. Maar het geeft niet, we zijn

al zo lang samen dat we ons in elkaar hebben

opgeslagen, niet meer zoek niet weg kunnen raken.

 

Natuurlijk, voorbodes kruipen onder de huid, dansen

mee als je danst, rennen mee als je rent, hangen

 

ook op de bank, zitten daar en later gaat Haper

aan de haal met je dromen, teistert een winter

de oude rivier die wil stromen. Maar het

 

geeft niet en de sfinx die ons het raadsel

opgeeft wie van wie het meest is niks

 

om je druk om te maken, we houden elkaar gewoon

bij de hand en waar de weg ophoudt zullen we slapen. 

  

© Hester Knibbe

Uit: Archaïsch de dieren, voorjaar 2014

 

 

Hester Knibbe

Hester Knibbe publiceerde een tiental dichtbundels. Haar werk is onder meer bekroond met de Herman Gorterprijs en de A. Roland Holstpenning 2009 (oeuvreprijs). Recente publicaties: Oogsteen (Een keuze uit de gedichten 1982-2008), 2009, Het hebben van schaduw, 2011. Voorjaar 2014 verschijnt Archaïsch de dieren.  Haar gedichten zijn vertaald in het Engels, Frans, Duits, Spaans, Turks en Hebreeuws.

Van 2008 – 2010 was ze voorzitter van de Nederlandse afdeling van de internationale schrijversorganisatie PEN. Belangrijke thema’s in het werk van Hester Knibbe zijn de vergankelijkheid, het verlies van een kind en, aldus het juryrapport van de Herman Gorterprijs bij verschijning van haar bundel Antidood, bovenal “het besef dat van al wat is uiteindelijk slechts een verhaal overblijft”.

 

Bookmark and Share

Comments are closed.