Willem Roggeman. Twee gedigte (Tijdsbesef; Lichaamstaal)

Tijdsbesef

 

Het gevoel dat de tijd pas nu begint,

 

dat vroeger alles tegelijkertijd gebeurde

in een nu dat eindeloos werd uitgerekt

terwijl het nu ons nu voortdurend ontglipt.

 

Aandacht, tragische heren van de kunst,

vertraag toch dit sidderende mensenleven,

zo kort en pijnlijk, met daarna de dood

waaraan nooit meer een einde zal komen.

 

Vreemd groen vreet aan dit slapend huis,

met zijn bewoners uit de loog geborsteld

als ouderwets gezeefd licht op een gletsjer

of als het rood dat roest op het grijze lint

 

van de autoweg die het dorp even aandeed.

In de kerk klept een eenzame klok stil voor

het slachtoffer van deze vrede voorstelling.

 

Dan zet de tijd zich aarzelend in beweging.

 

*

 

Lichaamstaal

 

                                    voor Louise

 

 

Ik teken een stoel

en je gaat erop zitten.

 

Ik noem de naam van de zon

en je knippert met de ogen.

 

Ik droom van een tafel

en je schuift bij om te eten.

 

Ik zeg het woord water

en je spoelt er je mond mee.

 

Ik bedenk iets over liefde

en je glimlacht naar mij.

 

Ik wijs naar een onbeslapen bed

en je onderdrukt een geeuw.

 

Ik roep iets naar de hemel

en je ontplooit je vleugels.

 

Ik neem een foto van je

en je ogen houden de tijd vast.

 

Ik sluip naar je slapend lichaam

en raak gevangen in je ademhaling.

 

Ik lees een boek en op elke bladzijde

vormen de letters telkens weer jouw naam.

 

Ik vertel de dag luidop over jou

en jij verdwijnt stil in de nacht.

 

Ik verstop je in een donker landschap

en je wordt een rivier van licht.

 

Ik kijk op naar de maan

en zij heeft jouw gezicht.

 

 

 © Willem Roggeman / 2013 

 

Willem Roggeman

WILLEM M. ROGGEMAN. Vlaams dichter en kunstcriticus, geboren in Brussel. Werd vooral beïnvloed door de beeldende kunsten en staat hierdoor buiten de heersende literaire stromingen.  Publiceerde dichtbundels, een paar romans, toneel en essays over literatuur en over schilderkunst. Zijn meest recente dichtbundels zijn “Hier wonen de woorden” (2012) en “Notities voor een poëtica van de tijd” (2013). In 2014 verschijnt de bundel “Heidens retabel”.Roggeman is geregeld te gast op internationale poëziefestivals in het buitenland. Hij publiceerde artikelen over beeldende kunst en kunstenaars in onder meer “Kunstbeeld” te Amsterdam en “Kunst en Cultuur” van het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel. Dichtbundels verschenen in vertaling in Bulgarije, Canada, Duitsland, Engeland, Frankrijk, Ierland, Italië, Macedonië, Polen, Rusland en Servië. Gedichten werden in Argentinië, Estland, Litouwen, Spanje, Verenigde Staten en Zuid-Afrika opgenomen in literaire tijdschriften en bloemlezingen. Gedichten werden ook in het Catalaans gepubliceerd. Componisten hebben muziek geschreven bij zijn gedichten. Kunstschilders hebben zijn verzen in beeld gebracht. Poëzie verscheen zowel in het Nederlands als in andere talen op posters, grammofoonplaten en CD’s. Zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_M._Roggeman

 

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Willem Roggeman. Twee gedigte (Tijdsbesef; Lichaamstaal)”

  1. Anet :

    Mooi!