Froukje van der Ploeg. Twee gedigte (Part time; Eiland)

Part time

 

Hij is bij alles wat ik doe. Waar ik loop, waar ik ga.

Graag zou ik alleen de tuin bij het huis van de oma

met hem delen. De slaapkamer met de spin met negen

poten in steen aan de muur. Niet bij de gesmolten ijsjes

op oranje katoen. Niet bij de afwas de dagelijkse rommel

die een huwelijk nu eenmaal maakt.

 

Ik wil momentopnames, snapshots op klein scherm

voor het weer wegwaait uit het autoraam

de tunnel in, de berg door, aan de andere kant

kan het regenen.

 

*

 

Eiland

 

De vriendinnen stellen geen vragen

op het eiland waar het nooit donker wordt

 

De stemmen zijn er hard, de wind

streelt het hoge gras bij de dijk.

 

De vriendinnen weten dat dit het is

zwijgen als een van hen een ander ziet

 

dan de man die ze al jaren wil verlaten

in elkaars schoenen maken ze toch dezelfde keuzes

 

ze zijn gewend geraakt aan de mannen

zien het aan voor liefde.

 

 

© Froukje van der Ploeg / Najaar 2013



Bookmark and Share

Comments are closed.