Joan Hambidge. Nagmerrie

Nagmerrie

 

Daar is geen poësie

glo moontlik na Auschwitz?

Jeroen Bosch se triptiek:

deurgesaagde lywe,

folterkamers,

stank en bloed

in ‘n cauchemar.

‘n Kop bars oop

granate spat oor

die convertible

want Anita kom nooit

met die môretrein:

Zapruder op sy pos

en op youtube speel

Happy birthyday, Mr President

waar die twee gedoemdes

nou aanskou

hoe Stalin en Hitler

hul folterwoorde eet

in ‘n hel van herhaling:

die droom ‘n blote grotteschi?

Monsters en chimeras

bevolk ‘s-Hertogenbosch

toe ‘n brand in 1463

die jonge Jeroen

se dorp verwoes:

in die Museo del Prado,

Madrid word sy kuns,

echt een nachtmerrie,

agter glas gestolp:

Adorno was nooit daar.

 

© Joan Hambidge / 2014

Bookmark and Share

2 Kommentare op “Joan Hambidge. Nagmerrie”

  1. Mariska :

    Hou baie van die donker beelde in die gedig.

  2. Heilna :

    Dis ‘n goeie gedig – beelding maak die stelling en dit is ‘n stelling wat werd is om gemaak te word. Dit ruk die kop en assosiatiewe velde oop. Heilna