Hilda Smits. Oor Hemingway se snor & tuimeldroërs

Een van ‘n reeks foto’s wat Walker Evans op  New York metro treine geneem het

 Ek was onlangs in New York en het myself voorgeneem om ‘n gedig van formaat te skryf. ‘n Gedig met Lorca se verwoede wenkbroue, Hemingway se vreeslose snor en Kafka se formidale neus. My gedig wou ongelukkig niks weet van sulke dinge nie, en het soos ‘n hardnekkige pug terug gebeur Nashville & tuimeldroërs toe. En my beledig van chauvinisme. Al wat ek kan sê is dat ‘n hele paar talentvolle dames ook verwoede wenkbroue, vreeslose snorre en formidale neuse gehad het. Dink maar aan Frida Kahlo, en Gertrude Stein en Virginia Woolf op die neus front. Ek het darem ‘n paar kiekies van plasse water in Central Park geneem.

Lig & water & die lig was water & die water lig & hier groei hart blik tak & die roes van dit alles onthou jy in die nag as die water met jou eie bene uit die bad loop & die lig

 

hier in die huis onder die lamp in die stilte

my hond sug in haar drome

dra sy hoenders & bene so groot soos die maan

in haar neusvleuels rond

in die kelder skommel die tuimeldroër solied & eensaam

soos Hemingway se vrouens

onder drie lae muurpapier het ‘n noukeurige hand 1903 & Wright

geskribbel vir ons om oor te wonder

verbeel myself die straatligte hang soos die sagte ingewande van magnolias

oor die pad & hoe gelei die maan vannag soos ‘n swaar silwer mot water

al langs die telefoonlyn af

hier drup die bad haar rooi siklus soos ‘n horlosie tussen kraan & prop

slaap die hond in‘n gedig wat waterig wil wortel skiet

in ‘n droom wil vuur word & die sneeu van vier hande

soos ‘n vliegtuig teen die muur soos die senuweestelsel van ‘n lamp

 

Nog ‘n plas water in Central Park

Bookmark and Share

8 Kommentare op “Hilda Smits. Oor Hemingway se snor & tuimeldroërs”

  1. Andries Bezuidenhout :

    Dankie vir die blog Hilda – veral die atmosfeer wat tussen die foto’s en die gedig tot stand kom. Dit maak hierdie Maandag minder Maandag vir my.

  2. Hilda Smits :

    Ek is bly om dit te hoor, Andries. Ek het liederlik verdwaal in Central park oppad na die Met toe. Dit was heerlik gewees – sneeu & plasse ys & min mense.

  3. As v-e-r-kyker weet ek nie of julle hierdie
    fees ken nie:

    ZEBRA Poetry Film Festival on FilmFestivalLife
    http://www.filmfestivallife.com/ZEBRA-Poetry-Film-Festival‎

    Wie (met of sonder sokkies) byt die gogga?

  4. Maria Snyman :

    Gepraat van “(met of sonder sokkies) byt die gogga”, Engela, ken jy BlackMilk Productions se films? “started innocently enough in 2008 with a photo shoot that occurred, of all places, in Ronnie Belcher’s attic.” Baie mooi. Skakel: http://vimeo.com/blackmilk. Sien hulle is ook op FB.

  5. Maria, baie dankie – het BlackMilk Productions nie geken nie.
    Groot waardeer.

  6. Maria Snyman :

    Plesier, Engela. Baie bly om BlackMilk te kan adverteer, hou baie van hulle werk.

  7. Hilda Smits :

    Dankie, Engela! Sokkies & al. Dit lyk baie interessant en Berlyn is ‘n besonderse plek. Ek kry eintlik juis hierdie week ‘n video kamera, so dit moet karma wees. Ek wens daar was meer sulke dinge in Suid Afrika ook. Hopelik is vliegtuig kaartjies en hotelle ingesluit 😉

  8. Baie dankie Hilda vir n lekker stukkie Groot Appel. Jou foto’s is manjifiek!
    Dankie ook dat jy ons aan die drie spesifieke groot dames van die kunste herinner. Ja, Berlyn is n besonderse plek. Party mense hier sien Berlyn en
    en New York as suster-planete.
    Geniet jou nuwe kamera – carpe diem! Die ryk Afrikaanse digkuns en Minerva
    sal skitter.