Breyten Breytenbach. (“ek het haar uit die oog verloor”)

(“ek het haar uit die oog verloor”)

 

my dood is ‘n witborskraai

met wat lyk na ‘n beseerde poot

en ‘n verneukte vlerk uit die een

of ander blou beweging geskud

 

vanoggend toe ek langs die Lethe loop

vlieg my dood op uit ‘n oewerboom

en sukkel om teen die wind te bly hang

terwyl dit dringend bo my kop fladder

 

vaark! vaark! probeer die kraai met ‘n rou bors

die benoude boodskap aan my oordra

dat takke bo die donker poel se rimpeling

bewe en maanmoer se grynsende glinstering roer

dis tyd o dis tyd om te bekeer   

 

om kraak die nagpad te vat

‘n ander oopkoms in o kyk binnekort

gaan lig na kouword draai

die somerseisoen haar bitter gat sien

 

jy sal die berg tog nie meer beteken

het jy dan nie genoeg ver-ek en bevlek

is daar godweet nog woorde oor

om te wurm in jou lyf?

 

my dood is ‘n witborskraai

my dood wil my van droom afraai

my dood moet my nog teen die lewe waarsku

maar ek wil mos nie hoor nie

 

 © Breyten Breytenbach / 2014



Bookmark and Share

2 Kommentare op “Breyten Breytenbach. (“ek het haar uit die oog verloor”)”

  1. Waldemar Gouws :

    Is hierdie siening van die dood as boodskapper ‘n aanduiding van ‘n nuwe ontwikkeling? So persoonlik en besorg soos die idee, maar omgekeer, van ‘n beskermengel?

  2. Marel Grobler :

    Ek is mal oor die gedig! Die woorde wurm steeds helder in jou! – ‘n pragtige gelaaide metafoor – soos die hele gedig. Dankie!