Bert Bevers. Vreemde gesprekken

Vreemde gesprekken

 

Bij de film Lezione ventuno van Alessandro Baricco

 

I

 

“Let er niet te veel op. Het went wel.

Echter: het zijn eersteklas mensen, ook

de vogelmeester en de stiltefunctionaris.”

 

“Mag ik wat tijd van u lenen?”

 

Hij zou dat moment voor de rest

van zijn leven niet meer vergeten.

 

Er werd herhaald: “Waar

gaan gedichten eigenlijk over?”

 

 

II

 

“Bekijk dingen van dichtbij, anders

begrijpt u niets. Het geheim van het ijs

bijvoorbeeld, het is een soort plattegrond.”

 

“Er zijn honderden, neen: duizenden dagen

die we moeten begrijpen. Het geheim is

dat we de wereld leeg moeten maken.

We maken de wereld leeg voor hen.

We scheppen leegte!

 

Het is de leegte die de moeilijke stappen

mogelijk maakt, stappen die we anders

niet zouden kunnen zetten.”

 

“Maar er is hier niets. Alles is al leeg.”

 

“U heeft geen idee wat leegte is.”

 

 

III

 

“Wat moeten we met al die vogels?”

 

“We gebruiken ze als signaal.

We laten ze op het juiste moment los,

zodat zelfs op een afstand

de wereld het signaal ziet en even stilstaat.

 

Weet u hoe u de vogels stil krijgt?”

 

“Neen.”

 

“Door elkaar te zoenen!

 

“?”

 

“Het werkt, maar vraag me niet waarom.”

 

 

IV

 

 

Het was het zuiden van de ziel

waarop men jaren had gewacht.

 

“Weten jullie niet meer wat

 er allemaal geschreven is?”

 

Hij was een onverschrokken zeilschip

in een fles die in zee geworpen werd.

Opgesloten in een glazen stilte

was dat zijn manier van varen.

 

Het is waarschijnlijk dat er zonder

de stilte niets gebeurd was.

Zonder stilte kan er nooit iets gebeuren.

 

“Wij boffen. De sneeuw schept stilte.”

 

“De sneeuw vervult haar plicht.”

 

“Ze bewoog alsof ze niet uit zichzelf kon treden.”

 

 

V

 

Als een waaier die geopend werd,

oogde dit gebed voor leken.

 

“Het was geen gebed, maar een droom.”

 

“Weet u wat het droevigste is?

Omdat het een mooie zondag was

trokken de mensen de natuur in.”

 

Een voor een stapten vrienden op.

 

Er klonk oude muziek.

 

“Als je bejaard bent zijn sierlijke dingen

veel te ingewikkeld. Lichtheid verdampt

en wordt nutteloos, als vleugels zonder vogels.”

 

“Ach, die gebaren van de vergleden tijd.”

 

“Een wonder kan iedereen wel gebruiken.”

 

© Bert Bevers, maart/april 2014



Bookmark and Share

Comments are closed.