Hilda Smits. Ongetiteld

dit is moeilik om ‘n gedig soos ‘n tent op te slaan

ek soek al vir weke na die eerste reël

nie omdat dit dreig na reën of donderweer of iets dramaties nie

jou wange bol met watte gestop soos appels onder die sintetiese lig

hy was klaar weg sê my suster, want hy was weg en klaar

die storm is op soos ‘n blik beans of ‘n bottel bier

en al die reuke van die lewe vertrek uit truie en die blare

langs die pad. ek wil slim wees en sê dat ek op die hoofpad staan,

tentpen in die hand. dat ek luister na die reën.

maar ek stop jou op in my brein en hier is nie ‘n tent nie, tog

 

 

© Hilda Smits/2014

 

Bookmark and Share

Comments are closed.