Job Degenaar. Twee gedichten

 

Hoog uitzicht op dit leven

 

Er lag gestapeld hout dat gloeide

de zon verwaasde achter de bergen

we dronken nostalgisch op het geluk

 

en bleven zitten, licht beroesd

de avond werd vanzelf nacht

boven ons installeerde zich

 

een ontregelend decor van sterren

tokkelend op ons netvlies, soms

doorkruist door stille satellieten

 

de lichtpijlen van hemelsteen

en het nabij geknipper van

zacht snorrende vliegtuigen

 

Toen was ‘t voor stervelingen

weer mooi genoeg geweest

en omsingelde grondmist ons

 

een ging op Facebook

een ander rolde een sigaret

en blies vraagtekens de ruimte in

 

In de verte, vanuit het duister

loeiden herten

hun oude blues

 

(c) Job Degenaar  (uit: literair tijschrift Ballustrada, juni 2014)

*

De vrouw die in mij woont

De vrouw die in mij woont
kijkt uit het raam van een stil huis
en laaft zich aan de fado, de weemoed

van de cello, het vuur van de gitaar
de waaierende zang

minstens één vergeefse liefde
kent ze, een val die haar deed
wankelen en misschien
een vijand in haar vlees

mooier is ze dan haar leven
zachter haar strelen dan haar handen
dieper haar kussen dan haar mond

De vrouw die in mij woont
werd onvermijdelijk poëzie

 

(c) Job Degenaar (uit Vluchtgegevens, uitg. Liverse 2011)

 

***

 

Job Degenaar bracht zijn jeugd door op het eiland van Dordrecht en studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam. Vanaf 1976 verschenen acht poëziebundels in Nederland, een bloemlezing van zijn werk in Polen en een drietalige (Ned-Dui-Eng) in Duitsland. Poëzie van hem is voorts vertaald in het Frans, Japans en Indonesisch. Zijn jongste poëzie-uitgaven zijn Vluchtgegevens (2011) en een uitgebreide keuze uit eerdere bundels, Handkussen van de tijd (2012).Hij publiceerde poëzie, proza en beschouwingen over literatuur, kunst en cultuur in vele tijdschriften, bloemlezingen en kranten en vertaalde liedjes en gedichten van Paul McCartney en poëzie van vervolgde auteurs, met name voor PEN en Amnesty International.  Vrijwel gelijktijdig verschenen in 2014 Het orakel van Parijs, een beeldverhaal van Monica Maat en Job Degenaar, en Achtzig het licht, een drietalige (Dui-Ned-Eng) bloemlezing die hij samenstelde n.a.v. de tachtigste verjaardag van de Oost-Duitse dichter Reiner Kunze en voorzag van Nederlandse vertaling.  In het najaar van 2014 verschijnt een foto-poëzieboek over een Noorse fotograaf in Amerika, aan het begin van de twintigste eeuw. Muzikaal vormde hij als zanger-gitarist jarenlang een duo met leadsinger Margriet Boomsma van de progrockgroep Flamborough Head.

Hij is als bestuurslid van PEN Nederland (de Nederlandse afdeling van de internationale schrijversvereniging P.E.N.) voorzitter van het Writers in Prison Committee.

Naast zijn schrijverschap werkt hij sinds 1983 als docent Nederlands in het volwassenenonderwijs in Flevoland.

Voor zijn literaire verdiensten ontving hij de Plantage Poëzieprijs en de Fedde Schurer Cultuurprijs.

Voor meer informatie: www.jobdegenaar.nl


Bookmark and Share

Comments are closed.