Lykdig 23: René Bohnen. Peter Blum

Peter Blum

 

Aweregs duin jy al-links op

in my bewoessyn

tor-wyl my kar-oë deur die Karoo

die winternagmag verdryf. Afgedool

 

uit die dood en verdwyning,

kom jy aangeleuen oor knobbelbossies

met liefde en haat wat jubelwok

in die enklaves van jou lyf.

 

ʼn Steenbokskaduwee op die teenpoolsee,

ʼn gestoldte in die skerf lig, só verskyn jy

vlug voor die lumier. Teen die verbarring

van my sintuie tartel jou nuutskoppinge

gelukkig nog toornynig op die limen.

 

 

 

Bookmark and Share

4 Kommentare op “Lykdig 23: René Bohnen. Peter Blum”

  1. Ek is stomgeslaan deur hierdie kunswerk!

  2. Nicolette van der Walt :

    Baie geluk, Rene! Hierdie gedig is puik en vars en jou nuutskeppings is werklik knap. ‘n Welverdiende wengedig!! x

  3. René Bohnen :

    Dankie, Ruan en dankie, Nicolette. Ek het op ‘n dun lyn geloop omdat ek eerste wou wees om Peter Blum te gebruik, maar die gedig nie té vinnig wou afjaag nie. Die beoordeelaarskritiek help my nou baie – dalk sal ek later verfyn 🙂

  4. Everline van Dyk :

    Baie geluk, René! Daar lê baie dinkwerk in hierdie gedig opgesluit en die aanwending van “Blumtaal” is oorspronklik – beslis die wengedig.