Zandra Bezuidenhout. Verjaardagrym vir ‘n Sestiger op sewentig

VERJAARDAGRYM VIR ‘N SESTIGER OP SEWENTIG

 

Dié man, hy was ‘n Brink gewees,

besoek die kampus heel bedees.

Dit was die jare sestig toe,

Parys se dinge hier taboe.

So kom die jonge André P.

‘n lesing vir studente gee.

Van eksistensie wis ons niks,

ons kort ‘n skrywer as ‘n gids!

Hoe avant garde, hoe Frans sy flair;

‘n literêre porno-ster!

Ja, op sy wange het die blos geskyn

van ademlose nagte langs die Seine.

Ons hoor hy was waaragtig daar

met al die grotes deurmekaar.

Die klong van Potch noem almal op die naam:

van Robbe-Grillet en Levi Strauss

tot al die skrywende mesdames

met wie hy (miskien nooit) so hartlik was.

Dan lispel hy “Francoise Hardy”,

en bry sy “r” tot donker “g”.

Hy sê hy’t dae omgesit in Deux Magots,

gebras daar oorkant by die Lipp ook glo.

Die man se binnegoed was Frans,

ons kry dit alles eerstehands.

Barnard, Rabie en Leroux

klink skielik mak en taamlik “toe”.

Breyten was nog aan die blom;

sy dag sou laterjare kom.

 

Dié sater-sestiger had reeds statuur

wat lyf gee aan ons literatuur.

Hy kon vertel van jouissance

wat trillings stuur deur Afrikaans.

“Lokaal” en “realisties” was verby:

nou kon mens letterkundig vry;

charmeur, ambassadeur, wat jong studente

verlei met visies van die dekadente.

 

Jare later wil ons by die terugdink

‘n  ietsie op sy invloed skink.

Lig ‘n glas: salut aan hom,

‘n laat-lobola vir ons bruidegom.

Intussen kyk dieselfde Brink, op sewentig,

soos daardie dag

so effe skalks, so skamerig.

Eenmaal het hy in onse taal

‘n orgie aangestig,

as jongeling, dekades terug.

 

(Die gedig het voorheen verskyn in Tydskrif vir Letterkunde. 2005.
Temanommer: Andre P. Brink @ 70. Pretoria: Letterkunde-Vereniging. 213 p.)
© Zandra Bezuidenhout /2015

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.