Melanie Grobler. La poésie du Trans-Siberien

La poésie du Trans-Siberien

 

Kind wat soos ‘n ligte sneeuvlokkie reis

vir jou sal ek ’n trans-Siberiese gedig skryf

kind van flikkering treinklanke

kind van rokerige platforms en stasies

vir agt dae stoom die trein

tot Krasnoyarsk uit die rook verrys.

 

Kind van die wilde eende wat oor die steppe vlieg

die horison leer haar dat seemeeue

in ’n papierdroom van sneeu slaap

hoeveel jare reis ons sonder om te verstaan

sonder om te weet van Vladivostok

aan die voetheuwels van die Stille Oseaan.

 

Daar is die besoek aan Irkutsk

waar die son terug staan van sy eie vuur

kind wat bo-op die vulkaan aansit vir ’n ete

bakke rooi kaviaar, vars rooibessies en soet tee.

 

Die sug van die kind is wit soos kersiebloeisels

haar asem ’n vespers omkring deur lig

Pushkin se kleinkind skrik vir haar sneeubedekte lag

kind van die wintersneeu, die gefladder

van reusagtige wit motte om haar hande.

 

© Melanie Grobler / 2015

 

Bookmark and Share

Comments are closed.