Loftus Marais. Zuma, met glimlag, en op perd

Zuma, met glimlag, en op perd

’n Staatsportret

 

sy lyf hou dan sy kop op nes ’n kwallerige globus cruciger?

die perd se kleur (’n suiwer prul) is onbelangrik, dit is spier

en agterpootgestaan te midde ’n besetenheid van fril:

die wolke- en valleiekartels, maanhaar, kraag en amashoba, dik lyf

gedrapeer, heil die vors se halfreptiele blik, ’n skeelte wat besit

met stuthol stewig nar en ook despoot gesaal en kaalkopfier

op hierdie alpekruisgeskikte dier! dis dubbelken as onderbak-

lourier, sy arm in ’n pakmou én ook luiperdvel omhoog:

’n vuisopkoms oor selfs die mhlatuze in die agtergrond

die lig op alles bont en skerp soos hoë kekkellag ’n hê

hê hê, sy bril se glas getint en aaa die gloor van fyngeweefde

rykmansdas! kyk die ondertandjies spits geverf so onverwags

subtiel en diakrities bo die lip en meer opmerklik as die

goue kettings oor die skouerknop, leisel in die linkerhand,

voorwaarts voor die vigsbesmette moederland, ons sug, hy pof

en praal en blaas (so anders as ons netnet ondertaalse soort

geslaak) dis grinnik-runnik-lag, die fokken kommingeit van mag

 

 

Bookmark and Share

3 Kommentare op “Loftus Marais. Zuma, met glimlag, en op perd”

  1. Gert :
  2. Desmond :

    Skitterend. ‘n Honderd kritiese koerantberigte kan nie doen wat Loftus Marais hier regkry nie. Min mense dink dalk eerstens aan Marais wanneer hulle aan politieke digters in Afrikaans dink, maar wanneer hy die dag politieke en sosiale kommentaar lewer in ‘n gedig, is hy vlymskerper as die meeste. Gaan lees maar weer sy tweede bundel.

  3. marlies taljard :

    Die slotreël is manjifiek!!