Nini Bennett. Die ou man

Die ou man

.

Tyd is ’n blinde juwelier.

Pêrels in die oë,

vismotte wat slu deur dagboeke lees.

Na baie jare ontmoet ek my pa.

Sy lyf rem grondlangs

na die swaartekrag van te veel leef.

Ek sien hoe hy die fluweeltyd

van stof binnegaan

voor hy in twee verdeel,

jonk word, wegstap

deur die vallei van sy kleinwordjare

terug, terug – al verder weg

van die ou man, die uitgewekene van lig.

.

© Nini Bennett / 2016

Bookmark and Share

3 Kommentare op “Nini Bennett. Die ou man”

  1. Marthe McLoud :

    Lieflike gedig.

  2. Louis Esterhuizen :

    Wat ‘n kragtige vers! Welgedaan, Nini.

  3. Nini Bennett :

    Baie dankie, Marthe en Louis.