Hans Franse. Drie gedichten

HERFSTOCHTEND OP DE MONTE BANDITA

 

In de vroege ochtend

of de late nazomernacht

onder de trillende morgenster,

zingt een schorre lijster een aria

met veel trillers en gefluit,

een duet met een verre uil

komt de koningin van de nacht voorbij

hese hoge coloraturen,

het hoogtepunt van de zuivere nacht

is nog net niet bereikt,

al schijnt vals vroeg ochtendlicht

door verlaat struweel,

trillend en vibrerend op de reeds koude grond

paarse herfsttijloos bedauwt de toverfluit

dauwdruppelend klokkenspel  tinkelt waterig

de turdus viscovorus- ooit bezongen

door Jan Hanlo-

heeft de grootste bek.

 

 

*

 

 

CHIANTI  CLASSICO (1)

 

Ik zwem in een golvend Toscane.

In een zee van groene wijn

in gaarden op de deinend blauwe heuvels

vergrijzen lachende olijven het landschap.

Wij groeien juichende druiven, en persen ze in de handpalm uit,

likken gulzig van het bruisend sap  en overvloedig  wrijven we

dikke groene olie uit olijven  tussen half gegroefde stenen .

Van verre lacht de Renaissance,

Siena en Firenze omhelzen elkaar op afstand

stervend in decadente schoonheid van weleer.

 

Tenuta’s  polyfoon van sfeer, zingen motetten

met de volle glazen in de hand.

Golvend klassiek Gregoriaans bezingt de unisone afdronk,

artis en thesis maken een mixolydische mystieke drank

een veilige haven met jong gebotteld geluk.

Rode wijn huwt in Pienza  knappend brood met schapenkaas,

witte wijn verzacht het stervend konijn

dat zacht gestoofd  met mij kopje onder gaat.

 

                                            Montefiridolfi,13 mei 2016.

 

*

 

34  GRADEN IN DE SCHADUW

 

Het dal trilt, de bergen vernevelen

roestvrij stalen lucht, roestvrij stalen licht

de zon is vandaag

de beulsknecht van het oppermachtige Heelal

tuchtigt met zijn stralen

het uitgedroogde, dorstend land

Het bitse licht slaat elk protest hardhandig neer

verdooft met  hitteschild:

een kosmisch stroomstootwapen;

onweer broeit verder weg

vruchten groeien bijna zichtbaar

naar de herfst

kokend water met muntthee

ruikt de tuin uit

het is zelfs te heet om boos te worden:

Uitgeteld mij overgevend aan de intensive care

de lome warmte die mij omvangt

-inkapselend verdovend

-doe de deur dicht van de doos-

en daarna gevangen houdt.

 *

[co. Hans Franse / 2017]

 

BIOGRAFIE

Hans Franse

Hans Franse

J.M.A. (Hans) Franse werd geboren op 12 januari 1940 in Scheveningen. In Den Haag studeerde hij muziek aan het Kon.Conservatorium. Hij werkte als onderwijzer en leraar, later als consulent bij een landelijke stichting voor sociaal- cultureel werk , werd politicus en directeur van een cultureel centrum. Raakte na 1987 in een diepe crisis en vertrok naar Italie waar hij de helft van het jaar leeft. Hij publiceerde 5 boeken, waarvan twee over Italie. Zijn eerste gedichten schreef hij in het Frans. Bundelde een reeks gedichten, waarvan de eerste uit 1961, in “Het klein Getijdenboek van Jan van Frankrijk”. Bij uitgeverij Liverse verscheen “De tarantella van Pulcinella”en bij uitgeverij “Edizioni nuovi”de tweetalige bundel “Umbrisch Getijdenboek/Le ore canoniche Umbre”een gedichtencyclus door Ruud Hisgen als : heidense gebeden: getypeerd. In voorbereiding zijn drie bundels: “Petite ouverture a danser”, “De lof der Espresso” en de bundel “Zelfportret met woord”. Hans Franse is lid van de Haagse Kunstkring en schrijft recensies voor “Meander”.

 

 

 

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Hans Franse. Drie gedichten”

  1. Christa :

    Heerlik sensueel is Franse se odes

Los kommentaar