Hannie Rouweler. Drie gedichten

Advies in de ochtend

 

Doe maar gewoon het eerst

wat in je opkomt.

De zon doet het ook

en wrijft soms in zijn ogen,

de regen ook

die laat pardoes druppels vallen.

 

Sta maar gewoon op tegelijk

met de wintervogels.

Sommige blijven lang in hun nest liggen.

Andere wachten op

het eerste stemgeluid. Een klok.

Pruttelen van koffie in de keuken.

 

Als

 

Als je toch niets te zeggen hebt

laat het dan zo

laat de woorden waar ze zijn

leg geen verbanden aan

 

het is er niet meer als

je niets te zeggen hebt

woorden leeg zijn

hol als een leeg glas

 

leegte is dan een ruimte

waar nog plek is voor iets

zoals een schilderij

een instrument, een bron.

 

Altijd te laat

 

Ik zie alles altijd te laat. Altijd

komt het daarna pas mijn kant uit

alsof ik voordien blind, een blinde

ziener, en op de tast in het duister

de bodem aftastte zo zichtbaar

in het volle licht. Van de zon, maan

sterren. Intussen loop ik te slaap-

 

wandelen. Ik maakte al eens een vers

ook voor hem. Wat doet Leo in Texas?

Hij schrijft gewoon door alsof ik er nog ben

en hij er niet meer is. In Leusden blz. 121

in Daar (Querido, 2011) lees ik pas zijn tuin

voor mij. Zijn eindeloze tuin en hoor ik

bij paarse bloemen en kalme wilde dieren.

 

Hier sta ik dus ook voor jou die ik bijna vergeten

was door al die stomme rare drukte om ons heen

die nergens op slaat. Het was slechts een komma

wat ons scheidde, echt niet meer. Vergeef me.

En ook een handvol dromen en zoete gedachten

als koekspek van de kermis op zondag en traag als

muziek van die ene componist, ook een dromer.

 

(c) Hannie Rouweler (Uit: Good bye tot ziens)

Hannie Rouweler

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.