Delphine Lecompte. Zuurkool, moeder, God

Zuurkool, moeder, God

 

Ik ben langzaam aan het stikken in zuurkool

In een polyvalente zaal terwijl een dirigent met een walrussnor

Mij valse beleggingen aansmeert, ik word wakker en trek donkere kleren aan

Om naar de begrafenis van de gepensioneerde stierenvechter te gaan

Hij heeft zijn hoofd gestoten tegen een raamkozijn en is toen gestorven

Aan een fabelachtige bloedvergiftiging, en dit gebeurde in Turijn.

 

Maar het was een droom, want daar loopt de gepensioneerde stierenvechter

Kwiek en verend, met een boodschappentas vol sardines en coca cola

Op zijn schouder zit een fret met een geringschattende blik

Ik spreek de gepensioneerde stierenvechter niet aan

Het is te vroeg om mijn klaaglijke stem te moeten aanhoren, te vroeg voor hem en te vroeg voor mij.

 

Toen ik nog niet leefde was mijn moeder een klein eigengereid baldadig kind

Ze was bevriend met bietebauwen en vliegen

Een Bretonse waarzegster vertelde haar dat ze later moeder zou worden van een pyromaan

En dat de bevalling episch en afschuwelijk zou zijn

Mijn moeder trachtte zelfmoord te plegen met prikkeldraad, maar een kreeftenkok hield haar tegen.

 

Al heel haar leven wordt mijn moeder gered door kreeftenkoks

En trompettisten, zwarte en witte

Al heel mijn leven haalt mijn moeder de kastanjes uit het vuur

Mijn moeder is op haar mooist wanneer ze brood scheurt

Soms steelt ze orgels en verkeerspalen, niemand neemt het haar kwalijk.

 

Ik keer terug naar huis en trek mijn rouwkleren uit

Naakt vraag ik aan God waarom ik er niet in slaag om onafhankelijk te zijn

Maar God vindt dat ik net te onafhankelijk ben

Hij zegt: ‘Trek feestkleren aan en aanbid mij op luidruchtige wijze, ik heb je aanbidding nodig.

Vooral vandaag.’

 

© Delphine Lecompte  2018

 

Bookmark and Share

Los kommentaar