Delphine Lecompte. Er is geen moraliteit op het strand

Er is geen moraliteit op het strand

 

Je schildert vieze woorden op het beeld van een ziekelijke monarch

Hij staat met zijn rug naar de zee

Van alle monarchen die we verguizen is hij de weekste

Dus kunnen we niet echt kwaad zijn op hem, dus moeten we

Onze kwaadheid omgorden en een andere plek vinden om haar te vieren.

 

We vinden een strandcabine met daarin de gierige landmeter

Hij eet krieken uit een grote bokaal en staart met afgrijzen

Naar het schaamhaar van zijn moeder dat komt piepen uit haar gele zwembroek

De mannen van het strand die haar zoon niet zijn verlustigen zich

In haar heerlijke zachte zoete dikke barstensvolle borsten, ze negeren haar tepels.

 

Je neemt de bokaal uit de handen van de landmeter

En drinkt het sap dat is overgebleven, mijn badpak is blauw en sportief

Niemand weet dat ik roggen mooier vind dan mensen

In de zee denk ik aan alle maaltijden die ik heb afgeslagen

En aan alle verzoeningen die ik heb uitgesteld, ik denk dat het niets uitmaakt.

 

Mijn vader ligt op een luchtmatras, twee dweperige kinderen

Proberen hem voor zich te winnen, ze denken dat hij een bekende

Zuid-Afrikaanse crooner is, maar hij is slechts een sentimentele straatmuzikant met een bochel

Ik vraag aan God of het waar is dat mijn jongste zusje gisteren

Een televisiepriester heeft vermoord, maar Hij wil niet antwoorden.

 

Ik probeer de moed erin te houden

Omdat ik beloofd heb aan de oude kruisboogschutter

Dat ik mijn kop niet zou laten hangen

Als je over de duivel spreekt

Daar staat hij, hij kust de hals van een Filippijnse trapezedanseres, al kan ik dat niet weten.

 

© Delphine Lecompte  2018

 

Bookmark and Share

Los kommentaar