Delphine Lecompte. In de naam van de walvisjager

In de naam van de walvisjager

 

Het is moeilijk om voortdurend te houden van God

Soms verdien ik het niet om van Hem te houden

De antipathieke Bernadette spot met mijn devotie

En mijn moeder denkt dat mijn devotie een gimmick is

Ze eet koude tomatensoep in Milaan, ze leest haar horoscoop.

 

Niets lijkt te kloppen en daarom zal alles uitkomen

Een pafferige walvisjager benadert haar, hij vraagt

Of ze met hem mee wil gaan naar een foltermuseum

Een dik kind stikt in een Patagonische haas naast de guillotine

Een mager kind wordt bijna geschaakt door een opportunistische pelshandelaar.

 

Maar een Montenegrijnse messenslijper steekt er een stokje voor

Mijn moeder en de pafferige walvisjager verlaten het foltermuseum

En bezoeken de zoon van de walvisjager in een ontwenningskliniek

Hij is nederig en schuldbewust zoals het hoort

Mijn moeder leest hem een pervers sprookje voor: iedereen valt in slaap.

 

Een eeuw verstrijkt, een draak wordt verslagen, liefde zegeviert, iedereen is miserabel

Mijn moeder heeft drie dochters, maar wilde altijd een zoon

De zoon van de pafferige walvisjager zegt: ‘Elke nacht word ik gemolesteerd

Door een sluwe en volhardende nachtverpleger, hij is rijk, hij heeft een manege.

Hij doet dit werk enkel om aan zijn trekken te komen. Zijn lievelingsmerrie heet Calcutta.’

 

Mijn moeder zegt: ‘Zo kan je toch niet genezen…’

De pafferige walvisjager zegt: ‘Hij is een mythomaan; er werkt hier geen nachtverpleger

Die ook nog eens een manegetycoon is, en geen enkele merrie heet Calcutta… That’s absurd!’

Ze verlaten de kamer maar ’s avonds keert mijn moeder terug zonder de walvisjager

Die erbarmelijke vader, ze streelt de weerloze oorschelpen van de heilige junkie.

 

Hij wordt wakker en kust haar handen

Ze neemt hem mee naar de vlieghaven

Maar in een sandwichbar tijdens de verorbering van een liefdeloos broodje tonijnsalade

Beseft de heilige junkie dat hij toch niet kan ontkomen aan zijn beulen

Dus keert hij terug naar zijn vader en verpleger.

 

© Delphine Lecompte  2018

 

Bookmark and Share

Los kommentaar