Wicus Luwes. Ama(brand)sone

Daar woed op die oomblik meer as 2500 brande in die Amasonereënwoud. Dit is baie meer as vorige jare. Daar is ‘n brand binne ‘n brand, ‘n vuur binne ‘n vuur. Die rivier kronkel deur die woud. Daar is ‘n rivier binne die rivier. Sosiale kommentaar reken dat die mensdom meer bekommerd was/is oor die Notre Dame-brand as die brand in die Amasonereënwoud. Dieselfde vuur wat in die Notre Dame-katedraal gebrand het, woed nou in die reënwoud. Die vuur in ons harte behoort dieselfde vir die Notre Dame en die Amasone te wees.

Bo: Prent is saamgestel uit verskeie nuusberigte

Bewus of bewustheid is ‘n kernbegrip van bewusmaking. Daar is bewustheid in die hart van bewusmaking. Op watter manier is jy bewus van die brand of vuur in die Amasone? Watter bewustheid resoneer in jou hart?

Miskien kan ‘n eenvoudige samevoeging van prente (‘n prent binne ‘n groter prent) ons laat resoneer met die Amasone. Wat is die groter prent? Alles is verwant of verbind met gare.

Bo: Alles is verbind deur ‘n fyn garedraad

Die digkuns neem ons na plekke. Dit plaas ons in dorpe en stede wat ons nooit andersins sou kon besoek nie.

Joan Hambidge skryf die volgende in Indeks (2016):

Metafisiese indeks

HJS

Waar was jy toe Ek die aarde gegrond het? Gee te kenne as jy insig het.
Job 38: 4

O goedheid Gods hier nooit volprese,
my eerste mantra roepend, ‘n hert in dorre streke;
versies soos braille in ‘n blou onderstreepte Bybel:
ek het jou by die naam geroep, jy’s myne …

In Jerusalem hoor ek: aanbid die Seun van God.

Verloor my geloof tog later.
Sartre en Camus, die Eksistensialisme,
“God is dood”, “die hel is ander mense”,
geleer as jong student in die filosofie.

In Pamukkale weet ek wees eerder koud as lou.

Net soms, net soms laat Hy van hom hoor:
skryf met ‘n penstreep teen die lug oral oor,
stuur ‘n teleks per aardbewing (woedend en koud)
of praat woordeloos in ‘n magiese oerwoud.

In Manaus verkies ek God bó niks.

Van Wes na Oos alleen vertrek:
Die Bybel, Ateïsme, Boeddhisme verken.
Die krag van meditasie of stil gebed
nie meer langer deur my ontken.

In Nepal word ek eindelik één met God.

In Jerusalem, Pamukkale, Manaus en Nepal
verbind ek die Onsigbare,
daardie Iets, daardie Onverwoordbare krag,
genaamd die Metafisika.

– die strofe “net soms, net soms” kom uit Verdraaide raaisels. (1990)

 

Miskien het Neruda as Suid-Amerikaanse digter iets van die oerwoud in ons elkeen verstaan:

 

Lost in the forest, I broke off a dark twig
and lifted its whisper to my thirsty lips:
maybe it was the voice of the rain crying,
a cracked bell, or a torn heart.

Something from far off it seemed
deep and secret to me, hidden by the earth,
a shout muffled by huge autumns,
by the moist half-open darkness of the leaves.

Wakening from the dreaming forest there, the hazel-sprig
sang under my tongue, its drifting fragrance
climbed up through my conscious mind

as if suddenly the roots I had left behind
cried out to me, the land I had lost with my childhood—
and I stopped, wounded by the wandering scent.

– Pablo Neruda

 

Hoe hou ‘n mens nabetragting oor ‘n brand of skade wat deur ‘n vuur aangerig is? Hoe lyk rou binne rou? Die Amasone brand. Ek rou om dit aan jou te vertel.

Bedekte naak

‘n Gloed dra ek
tussen die wêreld en my bloed
meer myne, meer eie aan my as enigiets
‘n sonder-naam
wat, om te vernietig
sou wees vernietiging van my:
o ondraaglike, tere, weerlose hemp van vlam.

– deur Sheila Cussons

 

 

Bookmark and Share

Los kommentaar

 

*