Posts Tagged ‘Gedigte Delphine Lecompte’

Delphine Lecompte. Tomatensap en sereniteit

Monday, October 14th, 2019

Tomatensap en sereniteit

 

Mijn dag begint met tomatensap en sereniteit, maar ik kan het niet lang volhouden

Nog voor de middag is er al wodka in mijn tomatensap gesukkeld

En lig ik te vechten met een walvisvaarder in een veel te klein bed

De bedden van walvisvaarders zijn altijd te klein, misschien bereiden ze zich voor

Als ze verzwolgen worden door een walvis dan weten ze hoe zich te manoeuvreren.

 

De walvisvaarder penetreert me met misplaatste trots

Ik vraag: ‘Bestaat er veel jaloezie tussen walvisvaarders?’

Hij lacht gemeen, wat ik interpreteer als ja, er bestaat veel jaloezie tussen walvisvaarders

Ik vraag: ‘Heb je veel slaag gekregen van je ouders?’

‘Vooral van mijn moeder. Ze was een bittere degenslikster. Ze had vijf zussen,

Die waren hartelijk en vrijgevig, ze werkten alle vijf in een frituurmandenfabriek.’

 

Ik pijp de walvisvaarder verlegen, mijn kaken produceren klakkende geluiden

Alsof iemand naast het bed aan het tapdansen is

Ik vind tapdansers soms bespottelijk, en op andere momenten vind ik ze briljant

De walvisvaarder komt klaar in mijn mond, hij zegt: ‘Ik hoor een sirene.’

We staan op en zien een ambulance in de Biddersstraat, een oude vrouw wordt

Op een brancard gelegd, ze is fier op haar hulpbehoevendheid.

 

Ik loop naar buiten en ontferm me over haar profetische teckel

Ik vraag aan de teckel: ‘Zal ik nog leven in 2023?’

Hij zegt: ‘Ja, maar je zal geen benen meer hebben. En je zal een moordenares zijn.’

‘Dat is oké, wat telt zijn mijn ogen en mijn longen.’

Ik neem de profetische teckel mee naar mijn huis en geef hem halfzachte kaas van de Pyreneeën.

 

Ik drink rode wijn en schrijf een gedicht over mijn belevenissen met de walvisvaarder

In feite was hij erg zwijgzaam en onvriendelijk

Dat zijn moeder een bittere degenslikster was is natuurlijk een verzachtende omstandigheid

De oude kruisboogschutter tikt op de ruit, ik laat hem binnen

Hij zegt: ‘Ik ben bezeten van jou. Laat me toch je borsten strelen.’

 

Ik laat de oude kruisboogschutter mijn borsten strelen

Ik vraag: ‘Ben je nu tevreden?’

Hij glimlacht achterlijk, de profetische teckel zegt: ‘In 2022 zal je de oude kruisboogschutter

Vermoorden. Het zal in een opwelling gebeuren, met een zeeflepel.’

We negeren de teckel en kussen elkaar.

 

Dan vertrekt de oude kruisboogschutter en werk ik mijn gedicht af

Het is een bijzonder slecht gedicht

Het begon sereen, maar toen schoot het alle kanten uit

En nu haat ik mezelf een beetje.

 

©Delphine Lecompte 2019