Posts Tagged ‘Hannie Rouweler’

Hannie Rouweler. Twee gedichten

Friday, March 31st, 2017

AVONDUUR IN EEN KAMER

 

Ik heb muziek opgezet en denk aan jou.

Het zijn de warme klanken zonder woorden

die mij op dit uur een avondtuin binnenleiden

die ik lang niet heb gezien. De hoge hagen

belemmerden het zicht op rozenstruiken.

Watervallen, kleine led lampen, verlichting langs

de kiezelpaden van mijn jeugd: verlangen.

 

Ik heb de poort zelf halfopen gezet toen ik je stem

hoorde. Je riep of ik thuis was, of ik me nog iets

kon herinneren. Of ik nog iets van jou had bewaard

in oude dozen van het verleden. Ik gooi alles weg –

ik liet dit je weten. Je begreep het stilzwijgend,

legde armen om mijn middel, mond op mijn mond

stegen vogels op, donker en blauw, in de eerste nacht.

 

Dat leuke korte jurkje in Italië

 

Och, kon ik nog maar in dat jurkje

wit met zwarte bollen en uitgesneden hals

zoals ik aanhad toen ik over de boulevard liep

van Viareggio, op een zonnige avond met hem

en ik nog sluiks keek naar al die oudere dames

met gebruinde huid en gouden kettingen

in hun te strakke zomer pantalons

die je voorbij liep en dan aankeek

met hun rimpelige gezichten en handen

veel tijd al achter zich hadden doorgebracht

 

en dat ik zelf nu zo ben. Zoals het lijkt.

Ik houd het leuke jurkje voor mijn lichaam

zie dat ik er nog in zou passen

met die knellende bijpassende lakschoentjes

die onderin de kast staan

en loop naar de spiegel in de badkamer

met ogen dof van woorden en gevoelens

en botten door artrose langzamer bewegend

onder de grond al wegzakken in het zand

en voel me zweven zweven naar daarginder

 

(c) Hannie Rouweler (Uit: Good bye tot ziens)

 

Hannie Rouweler

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hannie Rouweler. Drie gedichten

Tuesday, March 28th, 2017

Advies in de ochtend

 

Doe maar gewoon het eerst

wat in je opkomt.

De zon doet het ook

en wrijft soms in zijn ogen,

de regen ook

die laat pardoes druppels vallen.

 

Sta maar gewoon op tegelijk

met de wintervogels.

Sommige blijven lang in hun nest liggen.

Andere wachten op

het eerste stemgeluid. Een klok.

Pruttelen van koffie in de keuken.

 

Als

 

Als je toch niets te zeggen hebt

laat het dan zo

laat de woorden waar ze zijn

leg geen verbanden aan

 

het is er niet meer als

je niets te zeggen hebt

woorden leeg zijn

hol als een leeg glas

 

leegte is dan een ruimte

waar nog plek is voor iets

zoals een schilderij

een instrument, een bron.

 

Altijd te laat

 

Ik zie alles altijd te laat. Altijd

komt het daarna pas mijn kant uit

alsof ik voordien blind, een blinde

ziener, en op de tast in het duister

de bodem aftastte zo zichtbaar

in het volle licht. Van de zon, maan

sterren. Intussen loop ik te slaap-

 

wandelen. Ik maakte al eens een vers

ook voor hem. Wat doet Leo in Texas?

Hij schrijft gewoon door alsof ik er nog ben

en hij er niet meer is. In Leusden blz. 121

in Daar (Querido, 2011) lees ik pas zijn tuin

voor mij. Zijn eindeloze tuin en hoor ik

bij paarse bloemen en kalme wilde dieren.

 

Hier sta ik dus ook voor jou die ik bijna vergeten

was door al die stomme rare drukte om ons heen

die nergens op slaat. Het was slechts een komma

wat ons scheidde, echt niet meer. Vergeef me.

En ook een handvol dromen en zoete gedachten

als koekspek van de kermis op zondag en traag als

muziek van die ene componist, ook een dromer.

 

(c) Hannie Rouweler (Uit: Good bye tot ziens)

Hannie Rouweler

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hannie Rouweler. Vier gedichten

Saturday, August 27th, 2016

VIER Gedichten van Hannie Rouweler uit de bundel “Dageraad”

Demer Uitgeverij, oktober 2016

*

In de dageraad ligt het geheim

 

niet meer verborgen in de dauw
op het gras. Een lichtstraal boven bomen.
Een klank breekt een schaal. Muziek.

Tussen hoge varens het glinsteren
van zilver.
Een dwarsfluit kleeft aan de lippen
van een dansend kind dat gul met klanken
strooit van een lied. Ik herken de melodie
maar ben de woorden vergeten.

In de mistlaag vlak boven de grond
dwarrelt een ongrijpbaar alfabet,
de letters zoeken een woord, een beeld
dat past in de lege plekken van het huis
waarin ik woonde. De stem van mijn vader
ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.

*

Groeten van een vensterbank

 

Er valt steeds meer licht door de ramen

nu de dagen langer en ouder zijn

en ik knoppen aan de takken zie,

de woningen tegenover het gazon

 

zich vullen met bloempotten en vazen.

De zieke buurman rechts aan de overkant

woont er niet meer en ik mis hem vooral

in de avond als hij bij zijn boekenkast stond.

 

Hij was een geleerde en met open gordijnen

in pyjama zag ik hem voor zijn boekenkast.

De vogels in het vogelhuis hebben minder

vetbollen en pindanoten nodig, in maart

 

net als ik. De vensterbank is snel gevuld.

En ik begrijp de mensen steeds beter

zoals Nietzsche die bijna altijd thuis zat,

lichtbundels over het gras zag waaieren.

*

Haiku’s

 

Ik zie geen bomen

ze staan in een lange rij –

daarachter het licht

 

Zonlicht in takken

opent een grote ruimte –

slaat dicht ongezien

 

Altijd bloesemblad

waarom geen sprong van kikkers –

ze vliegen voorbij

 

Mist in de ochtend

brengt geluk aan de blinden –

onscherp is jouw woord

 

Kou, storm en regen

druppels glijden van het raam –

de nacht is stilte

 

Klanken van een luit –

ik voel geen snaar maar een hand

onzichtbaar, jouw huid

 

Sneeuw en wit papier

blanke toppen en verten –

bruidsschat van dichters

*

Ik schrijf je 23:55

 

Omdat het nu stormt
en ik weet
het kan alleen erger worden
als dit nog lang doorgaat

en dat voordien
er niets anders was dan
rust en trage muziek

ik de klanken herkende
in de geschreven woorden
achterop een leeg papier:

het kan alleen minder worden
en tegelijk steeds meer
dat met weinig in veel
veel meer in het weinige.

*

Hannie Rouweler (G., 13 juni 1951) woont sinds eind 2012 in Leusden. Haar inspiratiebronnen zijn de natuur, de liefde, verlies, jeugdherinneringen en reizen.

In 1988 debuteerde ze met Regendruppels op het water. Sindsdien zijn ruim 25 dichtbundels verschenen, waaronder ook bundels in vertaling (Pools, Roemeens, Spaans, Frans, Noors, Engels).

Ze volgde de avondopleiding schilderen en kunstgeschiedenis, kunstacademie (België, Heusden-Zolder). Hannie stelde diverse bloemlezingen en dichtbundels samen.