Posts Tagged ‘Ilya Kaminsky’

Waldemar Gouws. Putin en Zuma en nog ander kaalkoppe eet saam

Sunday, September 6th, 2015

p9752014_p_v7_aa

Putin en Zuma en nog ander kaalkoppe eet saam

As ek Zuma en Putin wil plaas in die sikliese konteks van Jan Rabie se surrealistiese poёtiese gelykenis “Drie kaalkoppe eet tesame” (21, 1956) kan enigeen van ons sekerlik dink aan die naam van ‘n derde ene, ‘n politiese, of finansiёle figuur – een wat politici kan manipuleer – om vandag ‘n (eietydse) Rabie-opset mee te voltooi. Die restauranttoneel van die verhaal is welbekend: drie baie dik kaalkopmans by ‘n tafel verorber gereg na gereg, wat algaande almal in die eetplek verstom. Hul mega-aptyt, gepaard met woeste ongeduld, oortref die Gargantuaanse speel-speel. Mettertyd word dit duidelik dat daar menslike snitte vleis op hulle borde is.

“Die omstanders hyg van walging, maar die drie kaalkoppe gewaar daar niks van nie. Hulle eet met ontstellende wellus, en vergeet selfs [soos wat my ma ook eerste sou gemerk het] om die strome vet wat oor hulle wange loop, af te vee. Hulle gun hulself geen verposing tussen elke nuwe stuk mensvleis nie; hulle monde maal soos groot vleismeulens.”

Uiteindelik verorber die drie mekaar ook en ‘n volgende sessie is Nietzscheaans in die vooruitsig.

Dis opmerklik hoeveel ram- en ooipokkers hul grafies skaamteloos gedra in die politieke magsgestoeltes. Met skaamteloos betrek ek implisiet ‘n veronderstelde etiese samelewingsnorm. Maar nieteenstaande sulke verwagtings, bly die spieёls, geproduseer uit die gekniehalterde lewenskwaliteit, die kortgeknipte vryhede en selfs uit hele verlore lewens van medeburgers, besig aan die mure en teen die plafonne van die selfsugtigstes om beeld na selftevrede beeld vol gloriestories op te gooi. Die baie selfbewuste kykers het mos gearriveer!

Twee verwysings wat ek opgemerk het verlede week in die koerant na Putin se Rusland, kan ons ongemak met Suid-Afrika se om-die-harde-hals-val verhouding met Moskou nog ‘n verdere paar menslike kerwe verhoog. Eerstens is berig dat twee Oekraïners, Oleg Sentsov en Alexander Kolchenko, in Rostov deur ‘n Russiese militȇre hof tot onderskeidelik twintig jaar (in ‘n hoё-sekuriteitsstrafkolonie) en tien jaar gevangenisstraf gevonnis is vir “terreuraanvalle” in die Krim. Die Krim is die Oekraïnse skiereiland in die Swart See wat laas jaar deur Rusland geannekseer is. Dat die aanklag teen die twee polities van aard is, en nie krimineel gegrond nie, lyk onbetwisbaar. Sentsov is ‘n bekende Oekraïnse filmregisseur. Hy en Kolchenko het saam in die traliehofhok met die arm om mekaar se skouers die Oekraïnse volkslied aangehef tydens vonnisoplegging. “’n Verhoor deur die besetter kan per definisie nie regverdig wees nie,” het die president van Oekraïne, Poroshenko, ter ondersteuning van die twee aangeklaagdes gesȇ.

Dancing in Odessa

Sȇ Oekraïne en jy sȇ ook Odessa. Die Odessa van die digter Ilya Kaminsky en sy bundel Dancing in Odessa, (2004) met hier een van sy tekste:

Dancing in Odessa

   In a city ruled jointly by doves and crows, doves covered the main district, and crows the market. A deaf boy counted how many birds there were in his neighbour’s backyard, producing a four-digit number. He dialled the number and confessed his love to the voice on the line.

   My secret: at the age of four I became deaf. When I lost my hearing, I began to see voices. On a crowded trolley, a one-armed man said that my life would be mysteriously linked to the history of my country. Yet my country cannot be found, its citizens meet in a dream to conduct elections. He did not describe their faces, only a few names: Roland, Aladdin, Sinbad.

Is dit in Odessa waar Putin die een of ander tyd met ‘n jakkalsdraffiedans trag te spog, soos wat Hitler sy triomfantelike baltshop (glad nie hopscotch nie) gedans het destyds in Parys na die Nazi-besetting van Frankryk? Teoreties kan Putin aan bewind bly tot in 2024 (d.w.s. twee sesjaartermyne na 2010) met baie tyd vir sy diep-skadelike magsmanewales. En hy kan met reg die “Neighbourhood Bully” genoem word, om ‘n satiriese Bob Dylan lied se titel van sy Infidels album (1983) te gebruik.

Dat Oleg Sentsov sy vonnis in ‘n Russiese strafkolonie moet uitdien, herroep die plek waar Nadezhda Tolokonnikova haar tweejaar-vonnis in Strafkolonie 14, by Partsa in Mordoviё, duisende kilometer van Moskou, moes uitdien, nadat sy en Maria Alyokhina in Augustus 2012 skuldig bevind is aan “vandalisme” en “opstokery van godsdienstige haat” na ‘n veertig sekonde betoging in Rusland se beroemdste katedraal van die Ortodokse Kerk (die Patriarg van Moskou is ook ‘n oud KGB-medewerker en ondersteuner van Putin). Tolokonnikova is lid van Pussy Riot, die aktivistiese groep wat teen Putin se outokratiese regeerstyl en sy derde termyn as president van ‘n outoritȇre Rusland , asook teen globale kapitalisme optree. Gevra oor Pussy Riot se vonnis, het Putin op 12 Oktober 2012 gesȇ: “Die hof het hulle ‘n dubbeltjie gegee. Ek het niks hiermee te doen nie. Hulle het daarvoor gevra, en dit gekry.” Hierdie versetsgroep het ook die huidige verskynsel van globale kapitalisme gedekonstrueer en die lewendige verband met Stalinisme blootgelȇ. (Anders as die onvertaalbare name van The Beatles en die Rolling Stones, kan mens seker probeer om Pussy Riot as Koekie Oproer [of Uitspattigheid] te vertaal. Koekie Onlus is regtig oksimoronies benard). As ek self ‘n band op die been sou bring, sal die band se naam dooier wees – die verset teen onreg moet openlik op die verhoog uitbroei. Met elke optrede dus nóg opstandelinge.

Waarvoor beywer Pussy Riot hulle? “We’re on the side of those who don’t offer final answers or transcendent truths. Our mission rather, is the asking of questions… We count ourselves among those rebels … who hold that the only truth lies in perpetual seeking,” het Tolokonnikova in ‘n brief aan Slavoj Zizek geskryf. En verder haal sy die Russiese denker uit die negentiende eeu, Berdyaev, aan: “… truth is no extraneous thing; it is the way and the life. Truth is spiritual conquest; it is known in and through freedom.” Teenoor hierdie idee staan die geloof van die onderhoofbewaarder van Strafkolonie 14, Lt.-Kol. Kupriyanov: “You should know that when it comes to politics, I am a Stalinist” (in Comradely Greetings: The Prison Letters of Nadya and Slavoj, 2014). “So ‘n bek moet blue label kry. En ‘n vakansie in die wildtuin. Stryk die renostervelle vir spesiale gaste oop vir sy helikopter,” sal lede van die Nasionale Uitvoerende Komitee sekerlik sȇ.

Tweedens (die eerstens is so belangwekkend, en uitgerek, dat ek amper van die tweedens vergeet het) dus waaroor ek tweedens verlede week in die koerant gelees het, is dat ‘n ekonomienavorser dit bevestig het (28 Augustus vanjaar) dat elke enkele Russiese ministeriёle aankondiging en vooruitskatting sedert Desember 2014 m.b.t. die stand van Rusland se ekonomie heeltemal verkeerd was, d.w.s. pure bog. Die krisis is nou hoёr as die geїdealiseerde Kremlinmure, want dis die dat Putin sy biljoenȇrvriend, Timchenko (een van die min of meer tien vertrouelinge van Putin wat die land feodaal regeer volgens Nadezhda Tolokonnikova) afgevaardig het om by die Chinese om ekonomiese hulp te gaan vra ten spyte van lg. se geregverdigde wantroue in die spekskiet Russiese regering. Nou, my eerste kennismaking met ‘n miljoenȇrfiguur en die se voorgestelde oormaat aan lewensmiddele, was danksy Peter Blum se uitwysing van ‘n ou miljoenȇr in sy gedig “Die miljenȇr se kombuis” (Steenbok tot Poolsee: Verse, 1955). Hierdie ou miljoenȇr is klaarblyklik nie deel van die kaalkopkliek onderdrukkers nie. ‘n Kaapse kok beskryf sy werkgewer se kombuis aan ‘n vriend:

Tsaaina en messegoed tot anie nok,

Fridzidȇrs volgaprop met piekfyn vleis,

Eiers, vrugta en groentes oppie ys,

En die jele karkas van ‘n soort bok.

 

… Ennie kjeller’s die ena kroeg –

whisky en brannewyn, dzien en muskedil.

Toe sȇ ek, “Wragtie, dié baas is gaseёn!

 

Ga’ hy nou patie skop? Daa’s oorganoeg

om twintag ouens ‘n week lank te laat smul.”

“Nei,” sȇ hy, “Die baas eet altyd alleen.”

‘n Mens wonder oor die moontlike eksklusiewe verstandhouding tussen die plesierige landsleier Jakob (Boggelkop) Zuma en Putin t.o.v. die oprigting van R-triljoen se kernkragsentrales hier te lande. (Ek het die boggelkopwoord in Breyten Breytenbach se bundel Lotus, 3.13 [1970] gevind, in ‘n on-Zuma verband, bygesȇ. Die Engelse ekwivalent, “hunchhead,” slaan wel ‘n semantiese slaggie, maar dis al, qua Zuma).

Kyk mens kursories na Zuma se kop, selfs by fakkellig saans, of m.b.v. die ekonomiese LED’s, is die duimafdrukke van Putin daarop duidelik merkbaar – die Suid-Afrikaanse leier is dus (frenologies?) onder die invloed van Putin, sowel as almal van ons, Suid-Afrikaners, by implikasie (Putin-pionnetjies, wat iets heel anders as bv. Giotto se bruin monnikkies is).

Waldemar Gouws

Waldemar Gouws

Dansende Digtersfees. Ilya Kaminsky (VSA / Ukraïne)

Thursday, April 3rd, 2014

Ilya Kaminsky is een van die digters wat vanjaar by die Dansende Digtersfees by Spier Wynlandgoed buite Stellenbosch gaan optree. Dié fees vind vanjaar op 9 en 10 Mei plaas. Besoek die amptelike webblad vir meer inligting.

*

Ilya Kaminsky (1977) is in Odessa, Ukraïne, gebore. In 1993 het sy ouers egter na die VSA geïmigreer waar hy sedertdien woonagtig is. Hy skryf in Engels en is tans dosent in Vergelykende Letterkunde aan die Universiteit van San Diego:  “I chose English because no one in my family or friends knew it—no one I spoke to could read what I wrote. I myself did not know the language. It was a parallel reality, an insanely beautiful freedom. It still is,” het hy tydens ‘n onderhoud gesê.

Volgens Kaminsky se amptelike webtuiste, die volgende: “Ilya is the author of Dancing In Odessa (Tupelo Press, 2004) which won the Whiting Writer’s Award, the American Academy of Arts and Letters’ Metcalf Award, the Dorset Prize, the Ruth Lilly Fellowship given annually by Poetry Magazine. Dancing In Odessa was also named Best Poetry Book of the Year 2004 by ForeWord Magazine. In 2008, Kaminsky was awarded Lannan Foundation’s Literary Fellowship. Poems from his new manuscript, Deaf Republic, were awarded Poetry Magazine‘s Levinson Prize and the Pushcart Prize. His anthology of 20th century poetry in translation, Ecco Anthology of International Poetry,  was published by Harper Collins in March, 2010. His poems have been translated into numerous langauges and his books have been published in Holland, Russia, France, Spain. Another translation is forthcoming in China, where his poetry was awarded the Yinchuan International Poetry Prize.”

By wyse van ‘n lusmaker volg ‘n aantal uitsprake oor die werk van dié begaafde digter, met ten slotte ‘n gedig uit Deaf Republic.

Boeke van Kaminsky wat tydens die Dansende Digtersfees beskikbaar gaan wees, is die volgende:

“The Ecco Anthology of International Poetry” (2010: Ecco Press)

“Dancing in Odessa” (2013: Arc Publishers)

*

“Like Joseph Brodsky before him, Kaminsky is a terrifyingly good poet, another poet from the former U.S.S.R. who, having adopted English, has come to put us native speakers to shame… It seemed to take about five minutes to read this book, and when I began again, I reached the end before I was ready. That’s how compulsive, how propulsive it is to read. It wraps you in a world created by a new and wonderful poet.” The Philadelphia Inquirer

“With his magical style in English, poems in Dancing In Odessa seem like a literary counterpart to Chagall in which laws of gravity have been suspended and colors reassigned, but only to make everyday reality that much more indelible.  His imagination is so transformative that we respond with equal measures of grief and exhilaration.”American Academy of Arts and Letters Citation for Metcalf Award

“A superb and vigorous imagination, a poetic talent of rare and beautiful proportions, whose work is surely destined to be widely and enthusiastically noticed and applauded.” Anthony Hecht

“Kaminsky is more than a promising poet; he is a poet of promise fulfilled. I am in awe of his gifts.” Carolyn Forche

“Passionate, daring to laugh and weep, direct and unexpected, Ilya Kaminsky’s poetry has a glorious tilt and scope.” Robert Pinsky

Dancing in Odessa is born under two signs– memory and ecstasy. Ilya Kaminsky proceeds like a perfect gardener–he grafts the gifts of the Russian newer literary tradition on the American tree of poetry and forgetting.” Adam Zagajewski

 

***

No. 10

 I kissed a woman

whose freckles

aroused our neighbors.

Her trembling lips

meant come to bed.

Her hair falling down in the middle

of the conversation

meant come to bed.

I walked in my hospital of thoughts.

Yes, I carried her off to bed

on the chair of my

hairy arms. But parted lips

meant kiss my parted lips,

I read those lips

without understanding

soft lips meant

kiss my soft lips.

Such is a silence

of a woman who

speaks against silence, knowing

silence is what

moves us to speak.

(C) Ilya Kaminsky