Dit is einde verlede week bekend gemaak dat die vyfjaarlikse prys vir poësie wat deur die Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (KANTL) toegeken word, vanjaar aan die 95-jarige Nederlandse digter-bioloog, Leo Vroman, toegeken is vir sy bundel Soms is alles eeuwig.
Gwij Mandelinck was die voorsitter van die paneel beoordelaars en volgens hul verslag is Vroman se bundel “een vaak indrukwekkend en toch relativerend scenario voor zijn eigen dood. Maar er wordt niet geweeklaagd. Als dichter-bioloog beschrijft (Vroman) al wat hij ontdekt met een bijna fysiologische verwondering.” Die beoordelaars het ook hul bewondering uitgespreek vir die manier waarop “waarop (Vroman) het klassieke vers hanterend, zich ook wispelturige taalstructuren, verbale nonchalance en een springerig ritme permitteert.”
Die prysgeld beloop 6,250 euro en sal in Oktober in Gent aan Vroman, wat in die VSA woonagtig is, oorhandig word. Dit is maar die tweede keer dat dié prys toegeken word. Gerrit Kouwenaar, oor wie Nuuswekker vantevore berig het, is die vorige wenner. Ander genomineerdes was Piet Gerbrandy, Erik Spinoy, Charles Ducal en Rutger Kopland.
Vir jou leesplesier volg een van Leo Vroman se gedigte hieronder.
***
Sedert Vrydag het daar nie veel nuwe inhoud bygekom op die webblad nie. In die buiteblik is daar egter ‘n bydrae deur Carina van der Walt oor die kunstefees in Watou. Ook is daar ‘n vertaling van RP Lister wat deur Daniel Hugo na Afrikaans vertaal is.
Lekker lees en laat hierdie week jubel van vreugde.
Mooi bly.
LE
Drie stenen zitten op een steen…
Drie stenen zitten op een steen.
Acht stenen liggen er om heen.
Daar onder liggen er nog negen.
Andere daar naast en tegen.
Een steen steekt half uit het zand naar buiten
om zich nog eventjes te uiten.
Leert, kinderen, dit uit zijnen mond:
houdt steeds een vuist boven de grond.
Leo Vroman
uit: Tirade 1968
Mmm.