Lewies Botha. Die waansin van balskop

Lodewyk van den Balskopper maak toe sy verskyning. ‘n Maand lank was lewe as Lewies uitgeskuif na die donkerste hoekies van die onderbewuste, vergete tussen bros vergeelde gedigte, in lee gange van verlange. Enkele opmerkings is gemaak oor waargeneemde snaaksighede, die  het later meer ernstige kommer geword en is daar gevrees vir die geestesgesondheid van die eens stil diep dog nugter digter. Sy vrou het tog beweer dat sy geweet het dat die waansin altyd naby die oppervlak gedreig het. Die waansinnige wat nou haar bed deel, het ‘n kanariegeel T-hempie werk toe (nogal) begin dra. (haar Lewies sou jy nooit in enige iets behalwe melankoliese verdrietige swart aantref nie) Die nou vreemde man het by sy  huis se sitkamervenster uit gehang en vir die wis en onwis, tydig en ontydig  kliphard op ‘n plastiek beuel getrompetter, tot die groot onsteltenis van sy buurvrou en die se skoothondjie wat dan onophoudelik bly kef het. “Ag, ten minste is hy gelukkig in sy eie wereld” is gese, of;  “Hy is onskadelik, sal nie ‘n vlieg seermaak nie” gevolg deur bekommerde kyke en koppe wat wiggel. Hy het later sy motor beplak en behang met vlaggies en soos hy deur die buurt ry het die lappies dapper in die wind gewapper. Honde en kinders al hollende en blaffende agterna.

Soesji

met die stokkie tik

jy altyd te veel wasabi

op jou salm rosies

en snak jy van die mosterd brand.

jy hou daarvan so sê jy

Die shashimi

laat swem jy eers

in die brak swart water

stomp bamboes vingers

probeer jy die vissie vang

gly gly sukkel jy met

hom soos ‘n kat

en eindelik met ‘n vingerknyp

hou jy ‘n stukkie vir my uit

om sy kop af te byt.

daars ‘n plekkie in jou nek

net neffens die lelie van jou oor

daars ‘n plekkie onder die vou

van jou boud nader

aan die binnekant van die dy

daars die naeltjie

jou vingerhoed gaatjie

jou klein uitlek glasie

daars peusel-happies

oral op jou soesji bord.

Padkos

Ek toer al om die nek se kontoere

af in die kloof van jou tweeling heuwels

padlangs na die neut bruin newels

sirkel tong al om die spitsvondige kruine

soek ‘n rusplekkie voor die verder (v)ry

kyk hoe jou vel styf bibber lekker kry

knoppietjies skurwe hoendervleis

my vingers streel soos ruitveers

oor hygwarm wasem ruite vee

vertoef by jou naeltjie soos ‘n oase

volg die padpredikant N2 na Knysna

afdraend gly teen die binnekant van die dy

wie eerste die see sien sal roomys kry

gulsig uit die padkos tupperbak ry-loop

frikkadel en mayonaise

en skelmpies beginne kou eers met lippe

en dan met klein bytjies happies peusel

snoepighede van jou tuinroete kontrei.

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •