Marlies Taljard. Droom

Droom

‘n Windstil middag.

 

Op die bed lê ons na mekaar gedraai

soos Afrika in twee skywe oopgesny.

 

Uit die diep skeurdal van stilte tussen ons

droom ek

jou landskap was aan my bekend

lank gelede

toe ek in die klawer van jou liggaam

gekniel het

my hande om die gekapte klipkom van jou slape gevou

turend in die heilige poel van jou siel

tot kennis, lig en profesie

die oppervlak misterieus beroer

 

en weet:

ons het mekaar geken

toe ons nog heel was.

 

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •