1.
Komaan, vreemde talen brengen
de verten dichterbij,
we duiken zo nodig diep het bos in
en zingen met liefde om ons heen,
folteren ogen met spiegeltjes,
dwingen ze erin te kijken
hebben de waarheid in pacht.
2.
Op het kale erf voor de stadsboerderij zien we
braamrode mensen,
op gezichtsniveau suizen ze van geluk
hun schoenen poetsen ze van kindsbeen
af aan.
Kleine straten en regenbogen vullen
hun harten.
3.
We sterven niet, zweven in ruimte en tijd,
beginselvast kwinkeleren we erop los
voor eeuwig zijn we vastberaden,
de wereld kan onze rug op.
Hoogmoed
glanst om ons heen.
© Fred Papenhove. Julie 2011
| Fred Papenhove is dichter en schrijft daarnaast korte verhalen. Tot nu toe zijn er drie dichtbundels van hem gepubliceerd: De Rode Soldatenvis (Holland, 2005), Draaibaar (De Contrabas, 2007) en De hemel is vol zwaluwen (De Geus, 2009). Voor deze laatste bundel ontving hij de Halewijnprijs 2009. In september a.s. verschijnt zijn nieuwe dichtbundel Zweep je beste been voor bij uitgeverij Van Gennep. Er zijn van hem verhalen geplaatst in Torpedo Magazine/het Parool, Tzum en Prado. |