Louis Esterhuizen. Tonnus Oosterhoff bekroon met PC Hooft-prys

Tonnus Oosterhoff (foto) is ongetwyfeld een van die mees gewilde en gerespekteerde digters in die Nederlandse digkuns; des te meer so na sy onlangse bundel Leegte lacht. Daarom dat daar tans oor ‘n breë front hande geklap word nadat die Stichting P.C. Hooft vroeër vandeesweek bekend gemaak het dat die P.C. Hooft-prys aan Tonnus Oosterhof toegeken word vir sy totale oeuvre.  Hierdie prys, wat vir die eerste keer in 1947 toegeken is, word om die beurt aan prosa, essayistiek en poësie en beloop ‘n prysgeld van € 60.000.

Volgens die Stichting se amptelike persverklaring het die paneel beoordelaars bestaan uit Kees Verheul (voorsitter), Yra van Dijk, Hester Knibbe, Erik Menkveld en Rob Schouten. Uit die beoordelingsverslag, die volgende:  “Oosterhoffs poëzie is in hoge mate vernieuwend, ze heeft de Nederlandse dichtkunst van diverse keurslijven bevrijd, niet planmatig of vanuit een dichterlijke ideologie, maar door persoonlijke oorspronkelijkheid en het bijzondere talent van de auteur voor het vastleggen of liever gezegd juist beweeglijk maken van moeilijk benoembare sensaties.”

Die prys sal tydens ‘n feestelike geleentheid in die Letterkundig Museum, op  24 Mei 2012, drie dae na die sterfdag van die prys se naamgewer, die digter P.C. Hooft (1581-1647), aan Oosterhoff oorhandig word.

Vorige bekronings wat die veelbekroonde Oosterhoff te beurt geval het, is die volgende:

die C. Buddingh’-prys (1990) vir Boerentijger
die Herman Gorter-prys (1994) vir De ingeland
die Jan Campert-prys (1998) vir Robuuste tongwerken
die VSB Poëzieprys (2003) vir Wij zagen ons in een klein groepje mensen veranderen

Volgens Rob Schouton se oorsigartikel op die Poetry International Web moet Oosterhoff as een van die mees innoverende digters tans beskou word:  “With each new publication, Oosterhoff’s work has strayed ever farther from the well-trodden paths of Dutch poetry. He is continuously seeking new boundaries, the limits of language, significance, and form, in order to transgress them. His experiments have caused him to be regarded as the most important newcomer of the nineties and the most innovative writer within the realm of present-day Dutch poetry […]This approach aims to demonstrate that poetry no longer wishes to express definitive views – it is unfinished and subordinate to change. Moreover, it is not only purely textual, but also visual and aural in its nature. Wij zagen ons in een kleine groep mensen veranderen is the provisional wayside altar for a poet who devotes his entire endeavour to discovering new paths in literature and, in doing so, consistently achieves success in an unpredictable manner.”

Hieronder volg een van Oosterhoff se gedigte wat ook – saam met ander gedigte – op Poetry International Web gevind kan word. Gaan kyk ook gerus na Tonnus Oosterhoff se persoonlike webblad waar van sy ‘bewegende gedigte’ geniet kan word.

En dan, ten slotte: op Ooteoote kan jy gelukwensinge en kommentare deur ‘n hele klomp digters (en bewonderaars) vind.

***

Een vogel houdt van zingen. R houdt van zingen. Hij wordt wakker met keelpijn en zegt lange
tijd tegen wie het maar horen wil (maar er is niemand in huis): ‘Had hij toch keelkanker!
bleek het toch keelkanker! Keelkanker! Jazekerkeelkanker! Zo jong en keelkanker. Ik geef
het je te doen. Keelkanker. Had hij me daar keelkanker! Mooi dat het keelkanker was.
Evengoed keelkanker. Zei je nou keelkanker. Dat hij als eerste ging, dat had ik niet
verwacht. Nee. Wie verwacht zo iets? Nooit niet gerookt of niks. Slokdarm-, nee,
keelkanker. O wat een schrik. O wat een schrik, ook voor zijn omgeving. Ook voor zijn
ouders. Die zijn er kapot van. Dat kun je begrijpen. Hij kon zo mooi zingen. Een vreemde
stem. Wel mooi. Maar nu het te laat is begrijp je dat vreemde veel beter. Keelkanker, hè?
Keelkanker! Al die tijd keelkanker! Maar dapper doorwerken. Altijd moe, maar waarom? Nu
begrijp ik het. Daar, op zijn borstbeen, zat al die keelkanker. Zei je nou keelkanker? Ja
precies! Keelkanker!’
En zo voort. Als een vogel. Het hoogste lied.

 

(c) Tonnus Oosterhoff

Uit: Dans zonder vloer (2003: De Bezige Bij, Amsterdam)

 

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •