Louis Esterhuizen. Anne Vegter wen Awater Poësieprys vir 2011

Anne Vegter (foto) is een van die meer indrukwekkende Nederlandse digters. Daarom verbaas dit seker nie heeltemal dat dit gister bekend gemaak is dat haar bundel Eiland berg gletsjer met die Awater Poësieprys vir 2011 bekroon is nie. Luidens Ooteoote se berig is die beoordeling vir hierdie gesogte prys gedoen deur ‘n paneel van sesentwintig ‘beroepslesers’, synde poësiekritici, literatore en bloemlesers, en word alle digbundels wat in die bepaalde jaar verskyn het vir die prys oorweeg.

Die Awater Poësieprys, ten bedrae van €500, word jaarliks deur die poësietydskrif Awater, wat vanjaar sy 10de bestaansjaar vier, toegeken. Afgesien van Anne Vegter se bundel, is Tonnus Oosterhoff se Leegte lacht en Frank Koenegracht se Lekker dood in eigen land ook as verdienstelike bundels vermeld.

Enkele aanhalings uit die beoordeelaars se verslag is die volgende:

“Anne Vegters Eiland berg gletsjer is een avontuurlijke, verrassende bundel, geestig en grimmig, poëzie die letterlijk dicht op de huid zit en met lef is geschreven.”

“Anne Vegter maakt in Eiland berg gletsjer erotiek menselijk, door er de beschamende, broze, geile en vuile kanten van te laten zien, ook in haar tekeningen.”

“Het lezen van Anne Vegters Eiland berg gletsjer is een heftige ervaring.”

 “De poëzie van Anne Vegter (Eiland berg gletsjer) is hartverscheurend en absurd.”

Vorige ontvangers van dié prys is:

2010: K. Michel – Bij eb is je eiland groter
2009: Arjen Duinker – Buurtkinderen
2008: Tonnus Oosterhoff – Ware grootte

Vir jou leesplesier volg hieronder ‘n gedig van Anne Vegter wat saam met enkele ander by Poetry International Web gelees kan word.

***

Mijn menselijke natuur maakt zich ongestraft
meester van het onmenselijke.
Ik luister: een kloppend hart

is zo gewoon tegenwoordig. Wie er niet over beschikt
stoort het patroon met de precisie van de wanhoop.
De geschiedenis van oud zeer achtervolgt me

als de twee sterren, ha die tweelingbroers!
Bij Pollux, wie maakt me wat?
Ik voel mij niet langer bekeken als een vis in het water;

hier heeft niemand tijd voor vrede.
Mammie, om mij heen schieten ze kogels door hun hoofd.
Zelfmoord is de graadmeter van levenskwaliteit.

Wie wil wie kan wie durft!
De pijn begint in de neuswortel. Bespaar me de details.
Ik ben het kind van een ziek lichaam.

Ook zonder jou zal elke ster rood uiteen-
spatten. Mammie, ze beschieten mij in mij.
De ongesteldheid is pas het begin.

 

© Anne Vegter

 

Pryswenner

Pryswenner

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bookmark and Share

Comments are closed.

  •