Joan Hambidge. Ars poëtica

Ars poëtica

 

Stilte, eensaamheid

dryf haar van geboorte af

van wieg tot kis:

soekend na ‘n ander

se aanraak of troos.

Op verskeie reise,

vlugtend van om verlaat-te-wees,

weg van pynlike ervarings,

terug tot in ‘n andersoortige kissie:                                                                                                    

hierdie klein brose ding,

genaamd ‘n gedig,

nes die amberkamer

in die Hermitage.

Te vertelle,

eenling is jy gebore,

en só sal jy die gom

van die bome sny.

 

© Joan Hambidge, 2012

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Joan Hambidge. Ars poëtica”

  1. Carina van der Walt :

    @ Joan, dis altyd met die grootste vorm van versigtige nuuskierigheid wat ek ‘n digter se Ars poëtica lees. Wat sê die digter van haar rol as digter? Wat is haar beskouing op haar vak? Strook haar Ars poëtica met die res van haar oeuvre? Hierdie vrae en nog meer kon ek uit jou gedig beantwoord. Vir jou sal dit moeiliker wees, want onbekend maak onbemind – as digter in elk geval. Nogtans, desnieteenstaande:

    Ars Poetica

    I grondstowwe vir distellering

    druif

    korrel en dop
    vlees en pit

    die gees van uitlopertjies op ‘n stok
    die geur van blaartjies aan ‘n rank

    alles onder druk aangevuur om in bose koorsdrome te spook, kook, worstel, borrel en kolk
    om plotseling te verdamp in duiselingwekkende hoogtes vol leegtes
    om teen die kilkoue kant van ‘n pen te kondenseer

    drup

    II bewerking van die hart

    Tweemaal gedistilleer
    in ketekamers koperrooi
    gepreserveer.

    Stadig word die druppels oud
    in die vat van eikehout.

    Ek beledig my Wynmeester
    nie in die gereelde ritueel nie.

    Hy wat met geboë hoof
    die donker kelder betree
    om die faktor
    van my onbegryplike vog
    te kom tap vir toets.

    Eenmaal gereed
    word my verlies
    in bottels verdeel
    geëtiketteer
    en versprei.

    III gebruiksaanwysings

    Skink ‘n skoon skeut
    woorde in ‘n kelk.

    Meng dit met verdagte lug:
    sonder water, sonder coke.

    Koester dit met hitte uit
    die holte van jou hand.

    Kyk na kleur. Neus.
    Roer my neerlaag.

    Neem ‘n teug.
    Sluk versigtig.

    Ek bedamp
    bedwelm
    brand.

    Dus: proost met ‘n glasie 15-jaar oue Van Ryns op die digterskap! En wat is die verskil nou weer tussen ‘n kissie en ‘n bottel? Groete, Carina

  •