Breytenbach Sentrum, Wellington: Tuin van digters – ‘n fotobeeld met gedigte (2)

 

Klippe gloe nie in democracy

 

Ek’t virre klip gesoek

klein genoeg soelat

ek ‘it kan dra

 

Ek’t virre klip gesoek

swaa’ genoeg soelat

geniemant ‘it kan steel

 

Ek’t virre gladde klip gesoek,

moet genoeg space

omme poem op te paint

 

Ek’t virre klip gesoek

grof genoeg om innie Poets

Garden ingemessel te wid 

 

Ek’t virre klip gesoek

groter assie hand soelat

geniemant iemant oppie Flêts

daa’mee kan gôi

 

‘cos klippe gloe mossie in democracy!

 

Ek… ek’t my klip gekry…my Bra!

 

 

©  Willem Fransman Jr

 

Willem Fransman

Willem Fransman

 

Vers-word

 

Die wind skryf gedagtes

ligter as distels

oor klip in ‘n tuin

by Wellington.

 

Die nag word die kelk

van ‘n maanblom;

drome skiet saad

op die digter se tong.

 

Die geheue dra botsels

soos bloeisels;

drink aan ‘n tepelrooi son,

word vers, langsamerhand.

 

Zandra Bezuidenhout

Zandra Bezuidenhout

Zandra Bezuidenhout

 

O’ My Gedigte Tuin

 

O’ hoe bly ek jou lyf op hoogtes soek

My hele wese roep uit na jou vrug

Ysberg blits vulkaan tot in elke hoek

Gooi ek nié tou op om jou te bevrug

Ek ry jou heelnagdeur tot daglig breek

Dié tuin van my bemes ek jaar na jaar

In SÝ paradys tot bloeisels uitsteek

Gesiggies tapisserie bo die blaar

Tonne humusverrykte kwatryne

Ego oor berge dale hemelruim

Tanka’s “Pop – ‘n – Wheel” oor witsandduine

Uit Japan klots haikoes soos branderskuim

In die limeriek sonnet vrye vers

Noem maar op… sokkie ek met opsitkers

 

© Floris Brown

 

Floris Brown

Floris Brown

Leon de Kock en Johannes van Jerusalem (JC)

Danie Marais

Danie Marais

 

Villasavary, Frankryk

 

hoog in Villasavary op ‘n balkon

wat moontlik eeue gelede uitgekap is

sweef ek uitgelate oor sonneblomgeel

afwisselend met oopgeharkte grond

waar ronde bale gras uitdroog

in die somerson

 

om ‘n gedig te skryf sou beter wees

om hierdie landskap vas te bind 

al is die woorde te lig en te wit

te klip te groen – alles gly terug

in die begraaftuin van vervloeë dae

 

vergeel dan vinnig tot ‘n vlerk

sonneblompapier

 

*

 

(agterna is die reis net

‘n draling van windvoete tussen sipresse deur

‘n asemproe soos reën teen ‘n horison

 

met asfaltgedagtes wat oorskadu word

om alles weer te verken en met

woorde terug te lap)

 

 

© marlise joubert 2012     

 

 

Marlise Joubert

Marlise Joubert

 

Loftus Marais en Margo Luyt

Loftus Marais en Margo Luyt

Charl-Pierre Naudé en Floris Brown

Charl-Pierre Naudé en Floris Brown

Antoinette Kellerman

Antoinette Kellermann

 

‘n tuin

 

‘n tuin is die huis

van skaduwee en mens

die honde en die voëls

is die oudword en ritsel

van die snoeiskêr en die hark

oor die grasperk van jou hart

waar jy as kind kon ruik

hoe die lewe sou wees

maar steeds jou kanse sou vat

die knol in die grond prop

die saad in die wind

blomme deur die winter bid

pit tot perske

die skadu skuif

die ryp raas

maar na ‘n nag

kom ‘n dag

na ‘n winter

‘n somer

‘n mens

‘n tuin

 

– ©Toast Coetzer

  

Toast Coetzer

Toast Coetzer

Jitsvinger

Loit Sôls

Ampie Coetzee

Ampie Coetzee

 

Foto’s deur Tessa Louw © 2012

Terug na begin

Bookmark and Share

Een Kommentaar op “Breytenbach Sentrum, Wellington: Tuin van digters – ‘n fotobeeld met gedigte (2)”

  1. Marlize Hobbs :

    Ek is in Mafikeng vir werk. Ek kon nie slaap gisteraand, staan vroeg op, kom sit in die lesingsaal… lees versindaba. Dankie vir mooi wat ek vanoggend kon proe, so alleen in die vertrek waar ek vandag nog gaan rondspeel op my selfoon, anderpad kyk na my kollegas wat slaap, wat onderlangs gesels, miskien neus krap. Dankie dat ek my stiltetyd vanoggend met jul tuin van digters kon deurbring!

  •